Miłosz Kamil Manasterski

Moje wiersze w antologii poezji polskiej IZ WIEKA W WIEK

2011-12-20T09:46:00.000+01:00

/antologia w rękach Stefana Jurkowskiego

Staraniem Sergeya Glovyuka, znakomitego rosyjskiego poety, tłumacza i wydawcy ukazał się 10 tom antologii poezji krajów słowiańskich IZ WIEKA W WIEK. Tom 10 zawiera wiersze poetów polskich z przełomu wieku. Zaczyna się od Miłosza i Herberta a kończy na... Miłoszu Kamilu Manasterskim... Mam wielki zaszczyt być w nim najmłodszym polskim poetą, którego wiersze zostały przybliżone rosyjskim czytelnikom. Polska premiera antologii miała miejsce podczas IV Festiwalu Poezji Słowiańskiej w Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza w Warszawie w obecności Ambasadora Federacji Rosyjskiej Aleksandra Alekseeva. Antologia ukazała się we współpracy redakcyjnej z Aleksandrem Nawrockim. Sergey Glovyuk otrzymał za nią Nagrodę Ministra Kultury Bogdana Zdrojewskiego.

Mój wiersz w almanachu "Poza linią..."

2011-12-12T18:41:00.000+01:00

W Almanachu "Poza linią..." wydanym przez Grupę Literacką Sił Powietrznych w Warszawie ukazał się mój wiersz "Północ gdzieś nad Rosją".
Bardzo mi miło:-)

TV Nidzica: Spotkanie z Miłoszem

2011-11-29T23:03:00.000+01:00

Reportaż z Telewizji Nidzica http://tvnidzica.pl/

Spotkanie zorganizowała Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w Nidzicy we wspaniałym Zamku Nidzickim!

Słońce wschodzi jeszcze raz - almanach

2011-11-15T09:49:00.001+01:00

W almanachu XXXIV Międzynarodowego Listopada Poetyckiego zatytułowanym "Słonce wschodzi jeszcze raz" ukazał się mój wiersz dedykowany Zdzisławie Kaczmarek "Ostatni hutong". Wstęp do alamanachu napisał Paweł Kuszczyński. Zapraszam do lektury wiersza (i almanachu).

OSTATNI HUTONG

Zdzisławie Kaczmarek

przyparty do muru
centrum handlowego

ostatni hutong
czeka na kreskę urbanisty

rykszarze nerwowo
poganiają pieszych

jakby chcieli zdążyć
przed buldożerami

w sklepie spożywczym
sprzedawca zasnął zmęczony upałem

śni o nowym mieszkaniu
z widokiem na Putong

na ulicy przy stoliku
emeryci grają w chińskie szachy

w małym barze
dziewczyny jedzą zupę

pranie pod oknami
nasiąka zapachem sosu sojowego

kruche domy
zdziwione

pochylają się
nad obcymi

Szanghaj, 2009

XXXIV Międzynarodowy Listopad Poetycki - relacja

2011-11-05T10:30:00.000+01:00

Robert M. Giannetti i Miłosz Kamil Manasterski fot. Kalina Zioła

Kiedy piszę te słowa, słońce wzeszło jeszcze raz, a ekspres Intercity wiezie mnie z gościnnego Poznania do Warszawy. Dni spędzone w stolicy Wielkopolski podczas XXXIV Międzynarodowego Listopada Poetyckiego minęły błyskawicznie. Pierwsze festiwalowe spotkania (2.11.2011) poświęcone były Czesławowi Miłoszowi i poetom młodym. Podczas dwugodzinnej sesji poeci-uczestnicy festiwalu czytali swoje ulubione wiersze Noblisty. Później swoje najlepsze wiersze czytali poeci przed debiutem, walcząc o nagrodę w turnieju jednego wiersza. Wysoki poziom konkursu po raz kolejny uświadomił publiczności, że Nagrody Nobla dla polskich poetów nie są szczęśliwym zbiegiem okoliczności, że polska gleba poezji jest niesłychanie żyzna.

Drugi dzień (3.11.2011) to moment oficjalnej inauguracji. W pięknej auli Uniwersytetu Adama Mickiewicza zebrali się najzacniejsi przedstawiciele władz samorządowych, towarzystw i stowarzyszeń kulturalnych, artyści i oczywiście literaci. W roku jubileuszowym 90-lecia Oddziału Poznańskiego Związku Literatów Polskich (i całego ZLP również!) dostojni goście z Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego Markiem Woźniakiem i Wicewojewodą Wielkopolskim Przemysławem Pacią na czele uhonorowali Oddział, jego prezesów – Pawła Kuszczyńskiego i Danutę Bartosz. Medale Gloria Artis otrzymali wybitni członkowie Oddziału Poznańskiego – Edmund Pietryk i Ryszard Danecki. Medale Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego, słynne Labor Omnia Vincit otrzymały trzy członkinie OP ZLP: Teresa Januchta, Mirosława Prywer i Barbara Tylman. W tych podniosłych momentach piszącego te słowa dosłownie rozpierała duma z przynależności do Związku Literatów Polskich.

Marek Wawrzkiewicz, Prezes Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich, gość honorowy festiwalu w swoim krótkim, ale znakomitym przemówieniu podkreślił wieloletnią tradycję poznańskich festiwali literackich. Marek Wawrzkiewicz przypomniał obowiązek prowadzenia przez poetów dialogu z czytelnikami, zabronił literatom wymigiwania się od odpowiedzi na słynne pytanie „co poeta miał na myśli”. Po wystąpieniu Prezesa ZG ZLP nadszedł czas na zaanonsowanie laureatki nagrody im, Kazimiery Iłłakiewiczówny – Joanny Borzęckiej (sama nagroda została wręczona tego samego dnia wieczorem). I wielki finał – wręczenie Nagrody za Najlepszą Książkę Poetycką Roku. Jury w składzie Andrzej Dębkowski, Paweł Kuszczyński, Dariusz Tomasz Lebioda (przewodniczący) w roku 2011 r. uhonorowało zbiór wierszy amerykańskiego poety Roberta M. Gianettiego „Winter vision” - „Wizja w zimie” (wydanie polskie Biblioteka Tematu, przekład Dariusz Tomasz Lebioda). Uroczystości uświetniła swoim występem Eleni, która zaśpiewała m.in. wspaniałą piosenkę autorstwa obecnego na sali Lecha Konopińskiego „Troszeczkę ziemi, troszeczkę nieba”. Odbyła się także prezentacja almanachu XXXIV Międzynarodowego Listopada Poetyckiego "Słońce wschodzi jeszcze raz".

Po oficjalnej inauguracji i wręczeniu nagród w tej samej Auli Lubrańskiego rozpoczął się Maraton Poetycki. A był to Maraton w sprinerskim tempie, bo w ciągu godziny wystąpiło blisko sześćdziesięciu poetów z Polski i za granicy (a zagraniczni gości potrzebowali więcej czasu ze względu na prezentacje utworów w oryginale i przekładów). Wśród wielu znakomitych utworów w mojej pamięci zapisał się szczególnie Etiopczyk Seifu Gebru ze swoim krótkim wierszem o przesiąkaniu polskością. Sam biegnąc w maratonie prezentowałem wiersz z książki „Złote i czerwone”- „Ostatni hutong”. W wydaniu książkowym wydawca zgubił (a ja braku nie spostrzegłem!) dedykację dla Zdzisławy Kaczmarek. Nie było godniejszej okazji by za to przeprosić, niż właśnie ten moment (mam nadzieję, że mi wybaczono).

Zdzisława Kaczmarek i Miłosz Kamil Manasterski fot. Kalina Zioła

Po tak intensywnym poranku nie było czasu na odpoczynek. Na poetów czekali już nauczyciele i bibliotekarze z poznańskich szkół. Wraz z Elą Musiał udałem się do Publicznego Gimnazjum nr 25, gdzie w przytulnej bibliotece przez godzinę rozmawialiśmy z wrażliwą młodzieżą o poezji, poetach i... życiu. Zgodnie z życzeniem Pawła Kuszczyńskiego, prezesa Oddziału Poznańskiego ZLP i Przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego XXXIV MLP zaczęliśmy spotkanie od wiersza Czesława Miłosza. I postać oraz twórczość Noblisty towarzyszyła nam cały czas w naszych szkolnych rozmowach.

Wieczór także nie był czasem odpoczynku! Już o godz. 16.00 w II Liceum Ogólnokształcącym rozpoczynał się spektakl poetycki w reżyserii wieloletniej nauczycielki tej szkoły, Mirosławy Prywer. Zanim jednak usiedliśmy na widowni, by zasłuchać się i zapatrzeć, zostaliśmy dosłownie otoczeni licealną młodzieżą, która podejmowała gości w swojej szkole z troską i dbałością godnymi połączonych zespołów Hiltona i Teatru Wielkiego. Teatr zresztą był istotnie wielki, bo na scenie liceum zabrzmiała poezja członków Oddziału Poznańskiego Związku Literatów Polskich. Zaistniała nie tylko jako słowo, ale także obraz, taniec, muzyka i śpiew. To multidyscyplinarne i multimedialne show tak zachwyciło Pawła Kuszczyńskiego, że w swoim podziękowaniu dla młodego zespołu artystycznego mówił (wyrażając odczucia wszystkich widzów) o całkowitym profesjonalizmie wykonawców.

W Lesznie z Prezydentem Grzegorzem Rusieckim

O godz. 18.00 tego samego wieczora odbyło się już oficjalne wręczenie nagrody im, Kazimiery Iłakiewiczówny. A o 19.00 w Sali Czerwonej Pałacu Działyńskich przy Starym Rynku w Poznaniu, pierwszej przedwojennej siedzibie Poznańskiego Oddziału ZLP, rozpoczął się wieczór Juryia Zavgorodniyego i Marka Wawrzkiewicza. Byliśmy świadkami fenomenalnego poetyckiego dialogu ukraińsko-polskiego, z całą pewnością jednego z najważniejszych przeżyć Międzynarodowego Listopada Poetyckiego. Poetom towarzyszył poznański zespół Arete.

Na tym jednak wcale nie koniec. Do późnych godzin nocnych komentowaliśmy wydarzenia dnia w hotelu uniwersyteckim. Można by pewnie i całą noc, ale większość z nas musiała o siódmej stawić się na śniadaniu. Czekały nas bowiem spotkania w wielkopolskich miastach, miasteczkach i wioskach. Łącznie, we wszystkich spotkaniach w Poznaniu i Wielkopolsce uczestniczyło 20 tysięcy osób, co daje obraz rozmachu z jakim realizowany jest festiwal. Drużyna w składzie Zdzisława Kaczmarek, Krystyna Konecka, Jolanta Nowak-Węklarowa, Dariusz Tomasz Lebioda, Vladan Stamenković, Zbigniew Gordziej i Miłosz Kamil Manasterski pojechała do Leszna. Na miejscu dołączyła do nas Krystyna Grys. W pięknym leszczyńskim Ratuszu powitała nas J. Małgorzata Halec dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Stanisława Grochowiaka. Podczas śniadania pod ratuszową wieżą towarzyszył nam Wiceprezydent Leszna Grzegorz Rusiecki. Po rozmowie i poetyckich prezentacjach oraz pamiątkowym zdjęciu z panoramą Leszna pędzla Edwarda Dwurnika w tle, pojechaliśmy na spotkania indywidualne. Z wielką przyjemnością odwiedziłem II Liceum Ogólnokształcące, gdzie czekało na mnie pięć klas o profilu humanistycznym i społecznym.

Po obiedzie w znakomitym towarzystwie pań bibliotekarek, pani dyrektor J. Małgorzaty Halec i Prezydenta Grzegorza Rusieckiego wróciliśmy do Poznania. Tam, w Teatrze Muzycznym finałowa gala poświęcona gościom zagranicznym. Wspaniałą oprawę muzyczną zapewnił zespół Good Staff, a bohaterowie wieczoru, światowej klasy poeci: Vera Kopecka, (Czechy), Maria Mistrioti (Grecja), Eugenijus Ališanka (Litwa), Géza Cséby (Węgry), Karl Grenzler (Niemcy), Juryj Zavgorodniy (Ukraina), Vladan Stamenković (Serbia), Lam Quang My (Wietnam), Seifu Gebru (Etiopia), Robert M. Giannetti, (USA), Romuald Mieczkowski (Litwa) zaprezentowali swój kunszt poetycki. Lam Quang My pokazał również znakomity talent wokalny, wykonując swoje wiersze a capella w sposób niezwykle spektakularny. Naprawdę było to cudowne zakończenie festiwalu. W kuluarach, podczas pożegnalnego przyjęcia, uczestnicy i publiczność podkreślali zasługi organizatorów i bardzo wysoki poziom artystyczny. Padały opinie uczestników wielu edycji festiwalu, że był to najlepszy Międzynarodowy Listopad Poetycki od wielu lat. Nie chodzi jednak o to, żeby porównywać i wartościować poszczególne, tak różne i w różnych okolicznościach realizowane edycje festiwalu. Najważniejsze, że tegoroczny festiwal stał na bardzo wysokim poziomie i od początku do końca był wspaniałym sukcesem.

Lam Quang My i Miłosz Kamil Manasterski. Fot. Kalina Zioła.

Dzień czwarty festiwalu dla mnie zaczął się w pokoju 111, gdzie jeszcze po północy dyskutowaliśmy w towarzystwie Pawła Kuszczyńskiego, Juryja Zavgorodniyego, Lam Quang My i Kazimierza Burnata, dzieląc się swoimi wrażeniami i komplementując organizatorów. Teraz kiedy piszę te słowa, od godziny 10-tej festiwalowi goście zwiedzają Poznań. Na spacery po tym pięknym mieście nie mieliśmy wcześniej czasu. Jeszcze w drodze na dworzec kupiłem rogale marcińskie dla żony i dzieci. Zapewne sam też uszczknę co nieco, żeby pocieszyć się, że nie mogłem pospacerować po Świętym Marcinie ze znakomitymi kolegami po piórze. Mam nadzieję, że słońce w Poznaniu nadal świeci dla poetów (i że będzie tam świecić zawsze!).

Autor serdecznie dziękuję Komitetowi Organizacyjnemu XXXIV Międzynarodowego Listopada Poetyckiego za możliwość udziału w Festiwalu, a wszystkim jego gościom, uczestnikom i widzom za stworzenie wspaniałego doświadczenia poetyckiego i przyjacielskiej, twórczej atmosfery.

Wydane Specjalne "Enigma" nr 33 - moja prezentacja poetycka

2011-10-10T10:32:00.000+02:00

Moje wiersze ukazały się w Wydaniu Specjalnym "Enigmy". W mojej prezentacji na stronach 18 i 19 ukazały się cztery utwory "Błąd numer 14", "Cała Polska czyta dzieciom", "Menu" i "Max Airline". W Wydaniu Specjalnym znalazłem się w znakomitym towarzystwie moich kolegów ze Związku Literatów Polskich: Juliusza Erazma Bolka, Zbigniewa Milewskiego, Jerzego Jankowskiego, Karola Samsela i Piotra Kitrasiewicza. W numerze także bardzo dobre prezentacje poetyckie Pawła Łęczuka, Agnieszki Szymanik, Julii Nadstawnej, Piotra Fedorczyka, Anny Agaty Kornackiej i Beaty Pawłowicz.

Bardzo dziękuję całej redakcji Enigmy a szczególnie Juliuszowi Erazmowi Bolkowi (redaktorowi naczelnemu) i Agnieszce Szymanik (sekretarz redakcji) za możliwość udziału w fantastycznym projekcie.

Poniżej jeden z wierszy zamieszczonych w Wydaniu Specjalnym "Enigma" nr 33:

Fot. Krzysztof Dolecki

Miłosz Kamil Manasterski

BŁĄD NUMER14

na wielkim niebieskim ekranie

nasza pralka wyświetliła komunikatbłędu

do tej pory zdarzały się nam pomyłki

co do koloru prania gramatury ilościproszku

po raz pierwszy pralka

zakwestionowała w ogóle sens prania

szukam odpowiedzi w instrukcji

jest tam lista zalecanych lektur

literatura błędu nr 14

jest bardzo szeroka

wezwany serwisant

zaczął od szczegółowego wywiadu

pytał o sprawy dość intymne

pozornie nie związane z praniem

za tydzień mamy spotkanie

w centrum obsługi klienta

w środy zbiera się grupa wsparcia

właścicieli pralek z błędem nr 14

i tak mamy szczęście

bo zwolniło się w niej miejsce

poprzedni uczestnicy

po prostu się poddali

rozwój przestał być dla nich ważny

(podobno będą prać ręcznie

na 15 programie bez wirowania)

W jury turnieju 40. Międzynarodowego Festiwalu "Warszawska Jesień Poezji"

2011-10-08T22:30:00.000+02:00

Aldona Borowicz i Miłosz Kamil Manasterski Fot. Krzysztof Dolecki

8 października 2011 r. odbył się Turniej Jednego Wiersza 40. Międzynarodowego Festiwalu "Warszawska Jesień Poezji". Miałem wielką przyjemność pracować w jury tegoż turnieju wraz z Aldoną Borowicz. Było to małe, ale sprawne jury Skarbników :-) Tak się bowiem składa, że za stołem prezydialnym zasiedli Skarbnik Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich (Aldona Borowicz) i Skarbnik Oddziału Warszawskiego (czyli ja). W jury miał również zasiadać Zbigniew Milewski (Sekretarz Generalny ZLP) ale okazało się, że dwoje skarbników wystarczy:-) Przynajmniej nie było problemu z podziałem nagród finansowych:-)
Co do nagród - te najważniejsze trafiły w ręce Karola Samsela (nagroda główna) i Pawła Kozioła (druga nagroda). Skarbnicze jury pracowało szybko i sprawnie, tak więc polecamy się wszystkim organizatorom konkursów na przyszłość:-)

40. Międzynarodowy Festiwal "Warszawska Jesień Poezji" - prezentacja młodych

2011-10-08T22:00:00.000+02:00

Fot. Krzysztof Dolecki

Ciągle jestem młodym poetą! Wiem to już na pewno, dzięki Juliuszowi Erazmowi Bolkowi, który prowadził podczas 40. Międzynarodowego Festiwalu "Warszawska Jesień Poezji" panel prezentacji młodych autorów. I ja (trzydziestoczteroletni) miałem tę satysfakcję właśnie w tym panelu prezentować się obok Karola Samsela i Pawła Łęczuka. Niestety nie mogłem uczestniczyć w całym spotkaniu, ponieważ wezwały mnie obowiązki jurora Turnieju Jednego Wiersza. Kwestia młodości w literaturze jest mocno dyskusyjna, za młodych autorów czasem uważa się takich przed 50-tką. Trudno to chyba zaakceptować autorom nasto- i dwudziesto- letnim, ale cóż zrobić. Ja w każdym razie mam to na razie załatwione:-)

Jadę na I Międzynarodowy Festiwal Słowiańskiej Poezji w Rosji

2011-09-12T22:58:00.001+02:00

Otrzymałem zaproszenie na I Międzynarodowy Festiwal Poezji Słowiańskiej w Rosji. Festiwal odbywał się będzie w Moskwie i Abramcewie w dniach 25-29 września 2011 r. Będę miał wielką przyjemność reprezentować młodą polską poezję - dojrzałą poezję zaprezentuje Aleksander Nawrocki. Prócz nas przyjadą przedstawiciele wszystkich krajów słowiańskich a także krajów, gdzie mieszka słowiańska emigracja - m.in. Niemcy, Francja, USA, Austra.

"Kubek pełen SMaku" - książka poetycka z moim wstępem

2011-08-30T15:41:00.000+02:00

"Kubek pełen SMaku" książka poetycka pokazująca dorobek konkursów literackich Polskiego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego w latach 2009-2011. Jako juror dwóch edycji konkursu napisałem do niej słowo wstępne. Książka jest bardzo ładnie wydana i jest bardzo ciekawym przykładem czegoś, co może nieco nad miarę, ale pozwolę sobie nazwać "rehabilitacją poprzez poezję". Mój wstęp nosi tytuł "Poetycka lekcja empatii".

Radio Emaus: Do widzenia, do jutra

2011-08-03T21:41:00.000+02:00

Z wielką przyjemnością zapraszam do wysłuchania audycji poetyckiej redaktor Magdaleny Jańczak przygotowanej w poznańskim Radio Emaus zatytułowanej "Do widzenia, do jutra". W audycji usłyszycie moje wiersze ze zbioru "Złote i czerwone".
Bardzo dziękuję za wspaniałe przygotowanie audycji redaktor Magdalenie Jańczak i całej redakcji Radia Emaus a także Danucie Bartosz z Oddziału Poznańskiego ZLP, która walnie przyczyniła się do jej powstania. Zapraszam do słuchania!

Gazeta Wyborcza: Szkoła wypuszcza absolwentów z głęboką niechęcią do poezji

2011-07-22T21:12:00.001+02:00

Dzisiaj Gazeta Wyborcza zamieściła mój artykuł będący odpowiedzią na tekst Janusza Rudnickiego "Palę lektury!", który ukazał się w "Książkach".
Zapraszam do czytania

Zostałem członkiem Komisji Kwalifikacyjnej ZLP

2011-07-20T21:35:00.002+02:00

Prezydium Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich na wniosek Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej Stefana Jurkowskiego powołało dziewięciu nowych członków komisji. Wśród nich mnie. Komisja Kwalifikacyjna odpowiada za rozpatrywanie podań kandydatów na członków ZLP i rekomenduje, bądź nie, Prezydium ZG ZLP, które ma moc przyjmowania do Związku. Zgodnie ze Statutem Prezydium może odrzucony wniosek zwrócić do ponownego rozpatrzenia Komisji, niemniej ponowne odrzucenie wniosku przez Komisję jest ostateczne (do ponownego złożenia podania po upływie roku). Innymi słowy Komisja jest ciałem, które podejmuje decyzje kto może otrzymać zaszczytny tytuł członka ZLP. Ten kolejny ważny obowiązek (po objęciu funkcji Skarbnika Oddziału Warszawskiego i członka Zarządu Głównego ZLP) jest dla mnie jednocześnie wielkim zaszczytem i odpowiedzialnością. Tutaj pełny skład Komisji Kwalifikacyjnej ZG ZLP

Literaci.eu: "Na strychu w Łomiankach" po wietnamsku

2011-07-19T21:50:00.002+02:00

Lam Quang My był bohaterem spotkania literackiego z cyklu „Na strychu w Łomiankach”, które odbyło się 12.06.2011 r. Organizatorem imprezy był Dom Kultury w Łomiankach. Pierwsze spotkanie z cyklu odbyło się w 2007 roku, a jej twórca i gospodarzem jest Miłosz Kamil Manasterski, poeta i animator kultury. Patronat nad spotkaniami sprawuje Magazyn Związku Literatów Polskich www.literaci.eu. „Na strychu w Łomiankach” prezentowali swoją twórczość autorzy polscy i zagraniczni (m. in. z Rosji, Bułgarii, Ukrainy, Mołdawii, Litwy, Węgier i Łotwy). Lam Quang My był gościem specjalnym poetyckich spotkań w Łomiankach po raz drugi – po raz pierwszy jednak cały „Strych” był poświęcony poezji wietnamskiej.

Pretekstem do spotkania były dwie książki, których autorem jest Lam Quang My. Pierwsza z nich napisana wspólnie z Pawłem Kubiakiem „Antologia poezji wietnamskiej od IX do XIX wieku” - pionierskiej praca przybliżające polskim czytelnikom dzieje literatury wietnamskiej i jej kanon najważniejszych historycznych utworów poetyckich. W trakcie spotkania prezentowanych było kilka utworów z „Antologii” zarówno po polsku jak i po wietnamsku. Polskich miłośników poezji zaskoczyło i zafascynował fakt, że klasyczna poezja wietnamska nie służy do recytacji, tylko do śpiewania. Śpiewał więc zarówno Lam Quang My jak i jego przyjaciele – muzycy z Wietnamu - Bui Hung, Tran Truong Son i Vu Kim Vinh , którzy swoimi głosami i instrumentami przenieśli publiczność zgromadzoną w Auli ICDS do Kraju Południa. Prócz utworów pochodzących z „Antologii” w spotkaniu nie zabrakło również autorskich wierszy Lam Quang My pochodzących ze zboru „Przemija życie... / Life passes on...”. Utwory te, w znacznej części napisane w Polsce i o Polsce urzekają swoją szczególną optyką i wrażliwością, zadziwiają głębokim zrozumieniem natury świata i życia oraz pogodną akceptacją jego (okrutnych nieraz!) praw. Jakby wrażeń muzycznych i poetyckich było za mało, na zakończenie uczestników spotkania uwodziła jeszcze kuchnia wietnamska, z sajgonkami - jej królewskim daniem – na czele.

Jak zawsze podczas spotkania „Na strychu...” odbył się również Turniej Jednego Wiersza. Dwudziestu ośmiu poetów zaprezentowało swoje utwory konkurując o Nagrodę Dyrektora Domu Kultury w kwocie 1500 zł. Jury w składzie: Dorota Burkhard-Mikruta, Lam Quang My, Andrzej Brzeski i Miłosz Kamil Manasterski zdecydowało jednak o podziale nagrody. Wyróżnienia książkowe otrzymali młodzi uczestnicy Turnieju: Anna Maria Chmielewska, Katarzyna Łyciuk, Radosław Jurczak i Szymon Nagin. Wyróżnienia drugiego stopnia (po 100 zł każde) otrzymali Agata Kornacka, Mirosława Białkowska, Bronek z Obidzy Kozieński i Maciej Krzysztof Dąbrowski. Trzecią nagrodę (200 zł) otrzymała Joanna Pucis. Dwie drugie nagrody (po 250 zł) otrzymali Kuba Przybyłowski i Tadeusz Hutnikiewicz. Nagrodę główną zaś (400 zł) otrzymała Bożena Kaczorowska za wiersz „Hurtownia substancji smolistych”.

Fotografie: Krzysztof Mariusz Ciesielski

"Pociąg do poezji. Intercity" - mój wiersz w antologii

2011-06-02T22:03:00.000+02:00

Mój wiersz "Ekspress(ja)" ukazał się w antologii "Pociąg do poezji. Intercity". Ta artystyczna książka powstała w ramach VII Festiwalu Złoty Środek Poezji Kutno 2011, który w tym roku przebiega pod hasłem "Przez granice - trwałość i zmiana w poezji". W czerwcu i we wrześniu 2011 w pociągach PKP Intercity będzie można znaleźć i przeczytać wyjątkową książkę, która uczci 10-lecie istnienia PKP Intercity. Na antologię złożą się wiersze około 60 poetów polskich i zagranicznych, którzy w ciągu dotychczasowych edycji festiwalu byli jego gośćmi bądź laureatami konkursów poetyckich składających się na jego program. Wśród autorów znajdą się poeci o ważnym dorobku dla współczesnej poezji, jak choćby Bohdan Zadura, Jan Polkowski, Eugeniusz Tkaczyszyn -Dycki, Wojciech Kass, Karol Maliszewski, Rosjanie: Michaił Ajzenberg, Aleksandr Makarow-Krotkow; Słowacy Karol Chmel i Oleg Pastier oraz debiutanci, którzy współtworzą teraźniejszość literatury. Motywem przewodnim prezentowanych w antologii wierszy będzie podróż. Pasażerowie pociągów Intercity otrzymają więc w darze poetyckie kompendium wiedzy o podróżowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem podróży koleją (inf. wydawcy). Autorką powyższego projektu wydawniczego jest Aleksandra Rzadkiewicz, Prezes ŚSSK Środek.

Bardzo dziękuję Aleksandrze Rzadkiewicz i Arturowi Fryzowi za zaproszenie do tego wspaniałego projektu. Książka jest pięknie wydana i znalezienie w niej własnego wiersza jest niebywałą przyjemnością.

Miłosz Kamil Manasterski

EKSPRES(JA)

zawsze czytam wiersze w pociągu

wybieram wagony bez przedziałów

z przestrzenią do interpretacji

w "Prusie" czytam Miłosza

w "Norwidzie" Słowackiego

w "Słowackim" Bursę

kiedyś

będę miał spotkanie autorskie

w wagonie restauracyjnym

nikt nie wysiądzie

dopóki nie skończę czytać

poematu o przesiadkach

zawsze piszę wiersze w pociągu

na rozkładanym blacie

chwytam w pędzie całe wersy

metafory semafory rozkłady

zapisuję na odwrotnej stronie biletu

śliczna konduktorka

przyjdzie później

oceni

kiedyś

kupię sobie cały wagon

może nawet w nim zamieszkam

szanowni pasażerowie

zbliżamy się do stacji Kutno

dziękujemy za wspólną podróż

przypominamy o zostawieniu wierszy

EIC 8110, 6 maja 2011

Antologia "Pociąg do poezji. Intercity"

Nad Wartą: Manasterski w Powiatowej Bibliotece Publicznej w Sieradzu

2011-05-11T23:38:00.000+02:00

"Nad Wartą" nr 20/2011 w Kulturalnym Fleszu relacjonuje moje spotkanie w Powiatowej Bibliotece Publicznej w Sieradzu:-) Serdecznie podziękowania dla Marii Duszki, która przesłała mi ten wycinek:)

W Zarządzie Głównym Związku Literatów Polskich

2011-05-07T21:27:00.000+02:00

7 maja XXX Walny Zjazd Związku Literatów Polskich wybrał nowy Zarząd Główny! Bardzo dziękuję za wszystkie, tak liczne głosy, dzięki którym mam zaszczyt być najmłodszym członkiem Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich! Na zdjęciu nowy Zarząd Główny i Prezesi Oddziałów Terenowych ZLP
Więcej o jubileuszowym zjeździe

KlubLiteracki.pl: Poeta na dobrym torze - wywiad

2011-04-21T13:22:00.002+02:00

Zapraszam do lektury wywiadu na stronie KlubLiteracki.pl . Fragment:

KlubLiteracki.pl: (...) Czy "Tramwaj zwany 805N" jest dla Ciebie najważniejszym opowiadaniem w książce?

Miłosz Kamil Manasterski: Nie wiem, czy jest najważniejsze. Może chciałem zwrócić na nie uwagę czytelników? To jedno z najstarszych opowiadań w zbiorze, pochodzi jeszcze z czasów łódzkich. Zawsze uwielbiałem tramwaje i czułem się bardzo życiowo pokrzywdzony, że w moim rodzinnym Kaliszu nie ma ani jednej linii...

KlubLiteracki.pl: Współczujemy...

Miłosz Kamil Manasterski: To rzeczywiście straszna trauma. We wszystkich dużych miastach są tramwaje a w moim nie było. I nadal nie ma.

KlubLiteracki.pl: I dlatego wyjechałeś z Kalisza?

Miłosz Kamil Manasterski: Teraz mogę to wyznać - to był prawdziwy powód. Kiedy dostałem się na łódzką polonistykę mogłem sobie wreszcie tramwajowo poużywać. Czasem jeździłem tylko jeden przystanek – a trzeba dodać, że przystanki w Łodzi, zwłaszcza w śródmieściu, są bardzo gęsto. Moja pasja tramwajowa znalazła się nie tylko w opowiadaniu, ale także w kilku wierszach. Dzisiaj ją tłumię w sobie, ponieważ kiedy poznałem twórczość Piotra Groblińskiego, stwierdziłem, że wszystko co najpiękniejsze o łódzkich tramwajach zostało już napisane.

Cały wywiad jest tutaj

MBP w Janikowie: Miłosz Kamil Manasterski - spotkanie autorskie - wideo

2011-04-20T22:48:00.001+02:00

Zapraszam do obejrzenia fragmentów ze spotkania organizowanego przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Janikowie k. Inowrocławia w Międzynarodowym Centrum Promocji Dialogu w Janikowie. Spotkanie odbyło się 1 października 2011 r.

Nadjeżdza "Tramwaj zwany 805N"!!!

2011-04-08T21:27:00.001+02:00

Jest! "Tramwaj zwany 805N" - mój nowy zbiór opowiadań opublikowany przez wydawnictwo e-bookowo. Zbiór jest nowy, opowiadania mają długą historię - bo najstarsze pochodzi z 1996 r. a zatem z czasów przed moim debiutem książkowym. W środku oczywiście tytułowy "Tramwaj zwany 805N" - opowiadanie, które uwielbiam czytać na spotkaniach autorskich, bo wywołuje salwy śmiechu u najbardziej ponurych uczestników. Wszystkie opowiadania są zresztą pełne humoru - czytając publicznie "Tramwaj...." czy "Jaka to melodia?" czułem się prawie jak kabareciarz.
Wszystkie opowiadania - choć po raz pierwszy zaistnieją razem - były już wcześniej publikowane i nagradzane w konkursach prozatorskich - m.in. Uniwersytetu Gdańskiego, Integracyjnego Klubu Artystycznego "Winda" w Gdańsku, Nadnyskich Spotkań Literackich czy Konkursie im. Józefa Ignacego Kraszewskiego.
A na okładce łódzki tramwaj 805N (wersja wąskotorowa) i piękniej być nie może. Zapraszam do zakupów po preferencyjnej cenie zaledwie 9 złotych polskich (wychodzi - opowiadanie 90 gr z VAT). I dostawa gratis!
Więcej

Zostałem Skarbnikiem Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich

2011-03-08T21:15:00.003+01:00

Zarząd Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich

5 marca 2011 r. odbyło się Walne Zebranie członków Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich, które wybrało władze Oddziału na kolejną kadencję. Prezesem Oddziału został ponownie wybrany Marek Wawrzkiewicz. Do zarządu weszło również ośmiu członków, spośród których w dniu 8 marca 2011 ukonstytuowało się Prezydium w składzie następującym: wiceprezesi Zbigniew Milewski i Stefan Jurkowski, Sekretarz Piotr Dumin i Skarbnik Miłosz Kamil Manasterski. W skład Zarządu Oddziału wchodzą także Aldona Borowicz, Juliusz Erazm Bolek, Jerzy Jankowski i Andrzej Zaniewski.
Dziękuję wszystkim którzy na mnie głosowali za zaufanie i wiarę! Będę starał się nie zawieść Państwa oczekiwań.

Opiekun: Sztuka pisania (piórem!)

2011-02-10T22:39:00.001+01:00

Zapraszam do lektury mojego felietonu na stronach Dwutygodnika Diecezji Kaliskiej "Opiekun" - Miłosz Kamil Manasterski - "Sztuka pisania (piórem!)"

Salon Literacki: recenzja "Notebooka Norwida" autorstwa Teresy Rudowicz

2010-12-20T22:37:00.003+01:00

Recenzja Teresy Rudowicz opublikowana w Portalu Salon Literacki

Tomik wierszy Miłosza Kamila Manasterskiego Notebook Norwida ukazał się na rynku wydawniczym w 2009 roku. Znalazły się w nim wiersze poety znane już z wcześniejszych zbiorów. Zebrane i ułożone obok nowych, stanowią przemyślaną - logicznie, konsekwentnie i drobiazgowo - książkę poetycką. Notebook Norwida wieńczy dzieło, jednak nie bez powodu firmuje także cały zbiór. Futurystyczny wiersz o przewrotnym tytule, z domieszką ironii, napisany sprawnie i lekko, uświadamia czytelnikowi, w jakiej kondycji jest dzisiaj młode pokolenie, uwikłane w cywilizacyjną pułapkę. Głosem tego pokolenia mówi przecież i sam Manasterski, różnica czasu pomiędzy wierszami wynosi dziesięć lat, mamy więc dojrzewanie poety – chłopca do poety – mężczyzny.

Bohaterowie wierszy Manasterskiego to w większości ludzie młodzi, mieszkańcy dużego miasta, pracownicy wielkich korporacji, goniący za karierą pomiędzy piętrami ogromnych biurowców. Jak ona i on - postaci z pierwszej części tomiku zatytułowanej Różnica ciśnień.
Ona – kiedy przechodzi korytarzem/ na jej widok/ świetlówki tracą oddech// żaluzje w oknach/ nerwowo szeleszczą// windy zjeżdżają się/ z wszystkich pięter// automat do kawy/ wrze (Nie wie)
On – odkąd ją zatrudnili/ przestał spóźniać się/ do pracy// przyjeżdża wcześniej/ czeka w samochodzie/ żeby ustąpić jej miejsca/ w wejściu// bywa że stoją/ obok siebie w windzie ( Różnica ciśnień)
Miłość pojawia się pomiędzy automatem z kawą, segregatorami, raportami, spinaczami biurowymi układanymi w jej imię(XX piętro)
Ona pewnie zajdzie wyżej do biur z klimatyzacją/ i widokiem na całe miasto (tamże), on – poeta, idealista, marzyciel, będzie pracował głównie na wiersze, w których zamknie ją całą, jak pewnego dnia drzwi biura. Nie dość skupiony na karierze, nie znajdzie miejsca w biurowcu, nie zdąży powiedzieć jej, że kocha.
Ona w weekend/ jedzie z szefem// na szkolenie/ do Juraty// a on będzie/ przeglądał// ogłoszenia/ „ dam pracę” (Recesja).
Tematyka na pozór banalna, tak dobrze znana przecież, wydaje się być mocno wyeksploatowana, a już na pewno ryzykowna. Jednak wiersze są wyraziste, puenty nośne, i co najważniejsze, nie zahaczają ani o banał, ani o kicz, ani o tani sentymentalizm. Przeciwnie, czyta się je z przyjemnością. W prostych słowach, odwołujących się do najważniejszych dla człowieka emocji, mówi Manasterski o czymś bardzo ważnym - o samotności, lęku przed odrzuceniem, dążeniu do ideału na siłę kreowanego przez media, niepewności, strachu i pustce. W kleszczach cywilizacji, w pozornym luksusie, dostępności dóbr wszelakich, człowiek czuje się coraz bardziej zagubiony i wyobcowany. Zagłuszyć pustkę można na wiele sposobów uciekając się do instynktów, używek czy potęgi silikonu:

wbrew planom Freuda
kompleksy leczy się chirurgicznie

(tu mniej
tam więcej)

przywiązanie do twarzy
to przesąd

każdy może wyglądać
jak Linda Ewangelista

(mniej więcej)

(Potęga silikonu)

Można też spróbować uciec się do Boga, który tu ma twarz telewizyjnej gwiazdy, narzuca styl, zachowanie, sposób bycia, jeśli się znudzi, szybko można zmienić kanał, poszukać jaśniej świecącego, albo chociaż gagów, seksu i przemocy (rycerze i damy).
Jak żyć pomimo wszechobecnego chaosu i czy możliwa jest stabilizacja, nawet mała, prywatna, oswojona, w czterech ścianach własnej przestrzeni, jak choćby w wierszu Architektura, dedykowanym żonie:

to może wydać się bardzo zabawne ale od ciebie właśnie
oczekuję że zbudujesz mój dom wskażesz miejsce
gdzie posadzić jabłonie

Jestem poetą – wyzna dalej Manasterski i to on będzie uczył syna tajemnych znaków, pokaże jak układać je we frazy, jak nazywać rzeczy po imieniu, oswajać słowo, wydobywać sensy i znaczenia, zanim pójdzie swoją drogą, zresztą, jak rzecze poeta: która strona/ jest moja// prócz tych paru/ zapisanych (Warszawa Ochota).
Szukanie swojego miejsca w życiu nie odbywa się bez bólu, zwątpień, porażek, rozczarowań, lęku jednostkowego, ale także generacyjnego, bo choć zawsze jest jakieś „tu i teraz” - dokądś zmierzamy wspólnie. Dokąd? Tego poeta nie wie, ale przyszłość nie napawa optymizmem, raczej rodzi niepokój, na który odpowiedzią jest ironia (często autoironia), żart, językowy lapsus. Wiersze Manasterskiego czyta się przyjemnie, lekko, ale nie jest to lekka lektura. Refleksja przychodzi bardzo szybko, jest głęboka i zatrzymuje. Na długo.
W wierszu o przewrotnym tytule Wiersza nie będzie poeta pisze: spokojny sen jest ważniejszy niż twórczość/ kto dobrze śpi ten się wyśpi/ kto się wyśpi ten rano będzie szczęśliwy/ szczęśliwi ludzie nie piszą/
Romantyczna scheda, którą Manasterski chętnie przyjmuje, ustawia go mocno w roli spadkobiercy i choć pewnie nie cierpi za miliony, ma świadomość odpowiedzialności za słowo, waży je dokładnie, każde z osobna, dlatego każde ma moc i wartość.
Notebook Norwida to bardzo ciekawa i różnorodna propozycja wydawnicza, warto do niej nie tylko zajrzeć, ale pobyć znacznie dłużej, może pomiędzy filiżanką z kawą i papierosem, jak w wierszu 74-75, bo czasem są takie wieczory/ czasem są takie dni/ w trójkącie bermudzkim/ między Iłżą Zamościem Hrubieszowem//

Spotkanie autorskie w Załuskach

2010-12-15T23:01:00.000+01:00

15 grudnia 2010 r. na zaproszenie Wójta Gminy Załuski Pana Romualda Woźniaka i Kierownik Biblioteki Gminnej pani Elżbiety Turkowskiej miałem przyjechałem na spotkanie autorskie do Załusek. Podczas spotkania odbyło się wręczenie nagród w rozstrzygniętym konkursie ogłoszonym przez Bibliotekę na "Ex libris". Nagrody wręczył Wójt Gminy Załuski wraz z Sekretarz Gminy. Spotkanie odbyło się w Sali Konferencyjnej Urzędu Gminy i było dla mnie prawdziwą przyjemnością.

Zapraszam do obejrzenia zdjęć ze spotkania - fot. Ilona Szulborska.

moja-ostroleka.pl: Wieczór w Arce: "Złote i czerwone" (wideo)

2010-11-23T21:48:00.002+01:00

Wieczór w Arce pt. "Złote i czerwone" odbył się wczoraj w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ostrołęce.
Gośćmi specjalnymi spotkania byli: Miłosz Kamil Manasterski - poeta, redaktor naczelny ogólnopolskiego portalu literackiego www.literaci.eu, członek związku Literatów Polskich i Societe Europeene Culture oraz Zbigniew Milewski – poeta i członek Związku Literatów Polskich.- Podczas dzisiejszego wieczoru promujemy dwie książki o tym samym tytule "Złote i czerwone", ale wydane w oddzielnych tomach i w dwóch językach: polskim i chińskim. Miłosz Kamil Manasterski oraz Zbigniew Milewski to poeci, którzy mieli przyjemność znaleźć się w składzie delegacji polskiej na ogólnoświatowym kongresie poetów, który odbył się w 2009 roku w Chinach. Książki są poetycką retrospekcją z tej podróży. Spotkaniu towarzyszy także pokaz slajdów - powiedziała Sabina Malinowska, zastępca dyrektora Miejskiej Biblioteki Publicznej w Ostrołęce.Organizatorami spotkania byli: Miejska Biblioteka Publiczna im. Wiktora Gomulickiego, Stowarzyszenie Przyjaciół Bibliotek i Książki oraz Towarzystwo Przyjaciół Ostrołęki.Zobacz zdjęcia ze spotkania na stronie www.moja-ostroleka.pl

eKutno.pl: Udany Chiński Wieczór z Domem Kultury

2010-11-16T17:10:00.002+01:00

eKutno.pl - Miejski Serwis Internetowy opublikował bardzo życzliwą recenzję ze spotkania Wieczór Chiński "Złote i czerwone" z udziałem Zbigniewa Milewskiego i moim. Organizatorem spotkania był Kutnowski Dom Kultury - szczególne podziękowania przesyłam dla Artura Fryza.

eKutno.pl: Udany Chiński Wieczór z Domem Kultury

Niecodzienna propozycja Kutnowskiego Domu Kultury na czwartkowy wieczór 4 listopada spotkała się z zainteresowaniem mieszkańców. Poeci Miłosz Kamil Manasterski i Zbigniew Milewski opowiadali, posługując się swoimi wierszami i multimediami, o swojej podróży do Chin. Rezultatem tej podróży była książka „Złote i czerwone” wydana w języku polskim i chińskim.

Spotkanie otworzył Artur Fryz, instruktor KDK, który oprócz przedstawienia gości odczytał zgromadzonym list Mieczysława Fijałkowskiego (związanego z Kutnem komediopisarza i prozaika) do Marii Podgórskiej. Znalazły się w nim i takie słowa: „Politycznie jestem raczej dobrej myśli, jesteśmy narodem chuliganów a taki nigdy nie zginie. Przyszłość należy do Polaków i do Chińczyków – tak nam dopomóż Bóg i Ty Nikito.” Choć to zabawne proroctwo z roku 1960 jeszcze się nie spełniło, to nie można wykluczyć, że kiedyś się spełni.

W ciekawie zaaranżowanej przez Agnieszkę Dąbrowską-Walczak i Martę Fijałkowskąprzestrzeni lokalu Magnolia poeci mający na swoim koncie po kilka książek snuli fascynującą opowieść o Państwie Środka. Ich refleksje dotyczyły zarówno kulturowej i filozoficznej osnowy Chin, jak i obserwacji z dziedziny obyczajowości i pop-kultury współczesności tego państwa. Zbigniew Milewski przypominał zarówno konfucjańską zasadę „złotego środka” i czytał wiersze do niej nawiązujące, jak i zajmująco opowiadał mrożącą krew w żyłach a zarazem zabawną historię o „korku w niebie”, czyli sytuacji, w której musieli kilka godzin krążyć samolotem oczekując na zgodę na lądowanie, gdyż przeludnione Chiny mogą poszczycić się nie tylko korkami samochodowymi, ale też zbyt dużą ilością samolotów chcących lądować w Pekinie – stąd zjawisko „korków w niebie”. Miłosz Kamil Manasterski wyjaśnił między innymi symbolikę tytułu książki. Podkreślił, że czerwony jest dla Chińczyków symbolem szczęścia, stąd m.in. łatwość z jaką komuniści w Chinach przekonali to czerwonej flagi swoich obywateli.

Oprócz uczty dla ducha organizatorzy zadbali także o drobny ukłon w stronę potrzeb ciała. Koreczki na bazie tofu, gdyż jak stwierdzili goście to właśnie tofu najczęściej znajdowali na chińskich stołach, pozwoliły zebranym odczuć atmosferę Państwa Środka także w sensie gastronomicznym. Koreczki te były przy okazji promocją możliwości uczniów i nauczycieli Zespołu Szkół nr 2 im. Antoniego Troczewskiego.

Warto odnotować, że goście zgodnie podkreślali, iż Kutno, dzięki Festiwalowi i Konkursowi „Złoty Środek Poezji” stało się jednym z ważniejszych miejsc na poetyckiej mapie Polski. Dziękowali również za niezwykle profesjonalne przygotowanie spotkania. Wydaje się, że ci, którzy mimo niezachęcającej pogody zdecydowali się na udział w spotkaniu wychodzili zadowoleni, a czasem zdziwieni, że z pomocą poezji można podróżować w sposób tak pouczający i zajmujący.

KCI TV: Złote i czerwone - wieczór chiński w Kutnie

2010-11-12T22:55:00.004+01:00

Zapraszam do obejrzenia fragmentu wiadomości telewizyjny z Kutna. Serdecznie podziękowania dla reporterów z KCI TV!

Spotkanie w Międzynarodowym Centrum Promocji Dialogu im. Abdullaha Bin Abdulaziza Al-Sauda

2010-10-01T22:18:00.008+02:00

W dniu rozpoczęcia roku akademickiego 2010/2011 odbyło się moje spotkanie w Międzynarodowym Centrum Promocji Dialogu, Współpracy Kulturalnej i Edukacji im. Króla Abdullaha Bin Abdulaziza Al-Sauda w Janikowie k. Inowrocławia. Głównym organizatorem spotkania była Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w Janikowie. Centrum Dialogu to niezwykłe miejsce – nie mające podobnego na mapie kulturalnej Polski. Centrum powstało dzięki wsparciu finansowemu króla Arabii Saudyjskiej Abdullaha Bin Abdulaziza Al-Sauda, tego samego, który przed pięciu pokrył koszty operacji rozdzielenia bliźniaczek syjamskich – właśnie z Janikowa. Tak zaczęła się i trwa nadal współpraca kujawskiego miasteczka z władcą Arabii Saudyjskiej.
Centrum jest widocznym znakiem wpółdziałania – wraz z Biblioteką Publiczną w Janikowie i Miejskim Ośrodkiem Kultury w Janikowie prowadzą mądrą działalność na rzecz pogłębiania międzynarodowej współpracy.
Było dla mnie wielkim zaszczytem przemawiać na forum Międzynarodowego Centrum Dialogu – jako, że od ponad roku jestem rzecznikiem współpracy kulturalnej polsko-chińskiej. Piękny i wspaniale wyremontowany budynek Centrum Dialogu jest wspaniałym miejscem do realizacji imprez kulturalnych i społecznych. Spotkanie prowadziła szefowa janikowskiej biblioteki – Mirosława Czerwińska.

Kiedy zobaczyłem wystawę poświęconą Arabii Saudyjskiej w Miejskim Ośrodku Kultury byłem zachwycony. Jakże wiele zyskałby regionalne ośrodki kultury, gdyby każdy z nich zechciał znaleźć patrona w jednym z krajów świata. Czy nie byłoby wspaniale gdyby w Dom Kultury w K. specjalizował się w kontaktach z Portugalią a w Dom Kultury w Z. współpracował intensywnie z Japończykami. Czy podróżując po Polsce nie byłoby cudownie w każdym powiecie natykać się na ślady innych kultur i móc porozmawiać – tak jak w Janikowie – z ludźmi, którzy z pasją i znawstwem mogą nas oprowadzić po kulturze różnych krajów?

Międzynarodowe Centrum Dialogu w Janikowie to wspaniały przykład z jakiego warto skorzystać. Centrum koncentruje się na działaniach przybliżających społeczności lokalnej kulturę arabską (choć jak już zostało powiedziane – nie zaniedbuje także Dalekiego Wschodu). Ta młoda instytucja za kilka lat stanie się ośrodkiem eksperckim służącym nie tylko mieszkańcom Janikowa, ale także regionu a w końcu całej Polski. Już niebawem, kto zechce dowiedzieć się czegoś ważnego o kulturze arabskiej będzie musiał odwiedzić Janikowskie Centrum Dialogu – miejsce w którym praktycy tegoż dialogu będą mogli go wesprzeć swoją wiedzą i doświadczeniem.

Takich miejsc powinno być więcej. Im bardziej będą rozsiane po Polsce tym lepiej. Praktycznie wszystkie instytuty sztuki i kultury specjalizujące się w prezentacji innych krajów powstają w Warszawie. Gdyby regionalne ośrodku kultury podjęły się roli kulturalnych ambasadorów byłoby to i bardziej efektywne i docierałoby do szerszego grona odbiorców. Marzą mi się centra dialogu w calej Polsce z ludźmi pełnymi pasji. Wędrując od ośrodka kultury do ośrodka kultury przemierzylibyśmy cały świat od Brazyli po Chiny przez Egipt, RPA i oczywiście naszą starą Europę.

Janikowskim pionierom nowej formuły ośrodka kultury życzę ciągłego i hojnego wsparcia arabskich sponsorów i niezłomnej wiary w to co robią. To wystarczy by odnieśli spektakularny sukces, który będzie mógł posłużyć za przykład innym.

"Złote i czerwone" w Bibliotece Publicznej w Miliczu

2010-09-30T22:16:00.001+02:00

30 września 2010 r. miałem przyjemność wystąpić w Miliczu prezentując wiersze i materiały multimedialne związane z książką "Złote i czerwone". Organizatorem spotkania była Biblioteka Publiczna kierowana przez panią dyrektor Elżbietę Orzechowską. Pani dyrektor jest prawdziwym ekspertem w dziedzinie upowszechniania czytelnictwa i funkcjonowaniu bibliotek – pracuje w zawodzie już 45 lat!

Miałem pewne obawy, czy duża sala przeznaczona na spotkanie zorganizowane w środku tygodnia (czwartek) może się wypełnić ciekawymi poezji czytelnikami. Okazało się, że tak! Milicka biblioteka regularnie organizuje swoim czytelnikom możliwość spotkania z autorami – uwzględniając w tym również autorów młodych, dla których jest to niezwykle ważne i cenne. Żadna, nawet najbardziej interaktywna publikacja nie zastąpi prawdziwego kontaktu z czytelnikami. Dla mnie każde spotkanie jest ważnym doświadczeniem, lekcją poetycką w której nie ja jestem nauczycielem, ale właśnie moi czytelnicy. Jednocześnie dokładam wszelkich starań – by podczas tej lekcji wypaść jak najlepiej i zapracować na wysoką ocenę.
Żałuję, że zabrakło czasu na zwiedzenie pięknego Milicza i spokojną rozmowę. Dziękuję serdecznie za zaproszenie pani dyrektor Elżbiecie Orzechowskiej a pani Monice za wszelką i jakże ważną pomoc w spotkaniu. Chciałbym także podziękować pani Małgorzacie, która zechciała mi pomóc w komunikacyjnym kłopocie. Mam nadzieję, że będziemy mogli jeszcze kiedyś spotkać się ponownie:-)

189 rocznica urodzin i chrztu Cypriana Kamila Norwida

2010-09-29T22:48:00.000+02:00

W tym roku mija już 189 rocznica narodzin i chrzcin Cypriana Kamila Norwida. Z tej okazji w gminie Dąbrówka – miejscu narodzenia poety (miejscowość Laskowo-Głuchy) odbyła się 29 października 2010 r. uroczystość w której miałem zaszczyt uczestniczyć. Po uroczystej mszy św, przedstawiciele władz gminnych na czele z wójtem panem Tadeuszem Bulikiem, dyrektorzy szkół oraz młodzież udali się się do Gminnego Centrum Kultury. W ramach uroczystości mogłem zaprezentować kilkanaście wierszy (oraz ich multimedialnych wizualizacje) z mojej książki „Notebook Norwida”. Okoliczności i szczególne miejsce w którym mogłem złożyć poetycki hołd mojemu wielkiemu imiennikowi, sprawiły, że było to dla mnie szczególne doświadczenie.

Moją prezentację bezpośrednio poprzedzały występy dzieci i młodzieży ze szkół – laureatów corocznego konkursu recytatorskiego. Pielęgnowanie pamięci o Norwidzie w Dąbrówce jest niezwykle ważną ideą łączącą wszystkie instytucje życia społecznego. Głównym organizatorem tej pamięci jest pani Anna Maniecka, dyrektor Gminnego Centrum Kultury. Choć nie mogłem nie przeczytać mojego wiersza „A.D. 4005” - po jego przeczytaniu dodałem, że w Dąbrówce trudno uwierzyć, że pamięć o Norwidzie może kiedykolwiek ulec zatarciu, zniekształceniu. Tutaj nawet szkolne dzieci mogą występować w roli norwidowskich ekspertów, a dorośli mieszkańcy gminy uczynili z Cypriana Kamila swoją życiową pasję.

Dla poety wizyta w Dąbrówce jest bardzo budującym doświadczeniem. Oto w czasach marginalizacji literatury i literatów są jeszcze w Polsce miejsca, których tożsamość budowana jest właśnie wokół poezji. Poezji – dodajmy wybitnej i ponadczasowej. To daje wielką wiarę w ludzi i w poezję. I za to dziękuję serdecznie mieszkańcom Dąbrówki.

Pani Dyrektor Centrum Kultury Annie Manieckiej bardzo dziękuję za zaproszenie do udziału w uroczystości i możliwość prezentacji swojej poezji przed tak szczególną publicznością. Dziękuję też całemu zespołowi Centrum Kultury – szczególnie Ani Gryglewicz - za profesjonalizm, wsparcie i wielką serdeczność.

Kupiszewiada: Spotkanie w Zespole Szkół Zawodowych nr 1 w Ostrołęce

2010-09-24T22:11:00.019+02:00

24 września 2010 r. byłem gościem Zespołu Szkół Zawodowych nr 1 im. Józefa Piotra Psarskiego w Ostrołęce. Spotkanie odbyło się w ramach I Festiwalu Literackiego im. Edwarda Kupiszewskiego "Kupiszewiada", którego organizatorem głównym jest Miejska Biblioteka Publiczna im. Witolda Gomulickiego w Ostrołęce. W ramach spotkania z młodzieżą starałem się nie tylko czytać wiersze, ale także przybliżyć po trosze historię i kulturę Chin, także za pomocą prezentacji multimedialnych. Dziękuję serdecznie za ciepłe przyjęcie w szkole i życzliwe zainteresowanie poezją. W prezencie od młodych miłośników literatury dostałem wielka czekoladę firmy Terravita z wierszem Jerzego Ł. Sylwana na opakowaniu! Serdecznie dziękuję!

Kupiszewiada: Debata redaktorów naczelnych pism literackich

2010-09-23T22:33:00.003+02:00

Nie ma już Spotkań Literackich na Kurpiach. Ale nie płaczmy! Ani literatom, ani czytelnikom nie stała się krzywda. W tym roku odbywa się za to I Festiwal Literacki im. Edwarda Kupiszewskiego „KUPISZEWIADA”. Organizator ten sam – niezwykle sprawny i doświadczony – Miejska Biblioteka Publiczna im. Wiktora Gomulickiego w Ostrołęce. Bardzo dobre wyparło jeszcze lepsze, co jest powodem do radości.

Jednym w pierwszych punktów programu była debata redaktorów naczelnych pism literackich prowadzona przez Karola Samsela - młodego krytyka i poetę, najmłodszego obecnie członka oddziału warszawskiego Związku Literatów Polskich (niestety odebrał mi ten miły tytuł:)
W debacie udział wzięli – Krzysztof Bieńkowski (naczelny pisma oddziału płockiego Stowarzyszenia Autorów Polskich – sam członek ZLP i współpracownik Literaci.eu), Romuald Mieczkowski (naczelny „Znad Willi” współpracownik Literaci.eu), Mariusz Bober (szef promocji „Koziegorynku” wydawanego w Radzyniu Podlaskim), Paweł Trzemkowski (naczelny ostrołęckiego „Parnasiku”) i Miłosza Kamila Manasteskiego (naczelnego magazynu ZLP www.literaci.eu i autora tegoż bloga). Dzięki mądrym i wyważonym pytaniom moderatora dyskusji Karola Samsela debata wypadła bardzo interesująco. Dla mnie udział w tej debacie okazał się szczególnie ważny, gdyż dzięki niej postanowiłem ponownie przeanalizować obszar i metody działania redakcji Magazynu Literaci.eu. Już samo zaproszenie do debaty i konieczność przygotowania się do niej niejako wymogła na mnie podjęcie ważnych refleksji na temat prowadzonego przeze mnie od pięciu lat serwisu. Nie wiem, czy jak duży wpływ ta twórcza debata będzie miała wpływ na pozostałe pisma, ale ja pod jej wpływem postanowiłem wprowadzić zmiany w Magazynie Literaci.eu – przy zachowaniu najważniejszych przyświęcających nam do tej pory idei.
Bardzo cieszę się z zaproszenia do tej debaty. Po raz kolejny okazało się, że rozmowa o literaturze (w tym przypadku o funkcjonowaniu pism literackich) może (i powininna) przynościć konkretne owoce, a nie być po prostu – tak częstym – narzekaniem na piętrzące się trudności. Trudności te i zagrożenia są całkowicie realne i nie należy ich pomijać milczeniem. Rzecz w tym – by debata – tak jak właśnie miało to miejsce w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ostrołęce – przynosiła coś jeszcze niż upust redaktorskich smutków i niepokojów – żeby była przede wszystkim twórcza i inspirująca.

Multimedialny koncert poetycki w Bogorii

2010-09-22T22:12:00.004+02:00

Poeci marzą o wielkich, pełnych salach słuchaczy i pięknej muzyce towarzyszącej ich wierszom. Mnie udało się spełnić jedno i drugie marzenie 22 września 2010 r., kiedy wystąpiłem w Gminnym Ośrodku Kultury w Bogorii (województwo świętokrzyskie). Cudowną oprawę muzyczną zapewnili mi znakomici artyści – Joanna Błażej-Łukasik (fortepian) i Paweł Łukasik (altówka). Publiczność zaś w liczbie blisko 180 młodych osób wypełniła wspaniale odnowioną salę widowiskową ośrodka. Sam ośrodek w Bogorii jest budującym przykładem skuteczności modernizacji polskiej kultury z pomocą środków Unii Europejskiej. Kiedy zbyt wolno budujemy autostrady i drogi, nie wspominając o szlakach kolejowych – dobrze jest wiedzieć, że infrastruktura kultury ulega systematycznej poprawie. Fundusze unijne wspomagają małe miejscowości i ze zrujnowanych obiektów (jakim był ośrodek w Bogorii) powstają małe perełki w pełni wyposażone i obsługiwane przez kadrę znakomicie przygotowanych fachowców. Ośrodek w Bogorii robi szczególnie dobrze wrażenie dzięki sprawności jego gospodyni – pani dyrektor Zofii Ligii Jandy. Wnętrza są ładne, wygodne i przestronne. Sala widowiskowa ma wspaniała akustykę. A publiczność poetyckiego koncertu okazała się znakomicie przygotowana do odbioru różnych form sztuki (muzyki, poezji, fotografii...).

W jury Konkursu Poetyckiego "Jeden dzień z mojego życia"

2010-09-02T21:51:00.001+02:00

2 września 2010 r. na Zamku Ujazdowskim w Warszawie odbyło się uroczyste wręczenie nagród w Konkursie Poetyckim "Jeden dzień z mojego życia". Miałem przyjemność pracować w jury tego konkursu wraz z Grażyną Orlińską (przewodniczącą) i Andrzejem Zaniewskim. Organizatorem konkursu było Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego a uczestnikami osoby chore na SM i ich bliscy. Uroczyste otwarcie wystawy prac konkursowych (równolegle z konkursem poetyckim zrealizowany został konkurs fotograficzny) odbyło się tego dnia w Centrum Sztuki Współczesnej na Zamku Ujazdowskim w Warszawie podczas uroczystego rozpoczęcia kampanii społecznej "Symfonia Serc". Zwycięskie wiersze i fotografie prezentowane też będą 12 września 2010 r. w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu. W folderze pokonkursowym napisałem o tym ważnym wydarzeniu:

Kiedy myślimy o poezji – najczęściej skupiamy się na artystycznym wydźwięku słów. Oceniamy i klasyfikujemy ją w skali artystycznych wartości. Skupiamy się na tym, jak autorzy piszą, a nie na tym, o czym. We współczesnej poezji często brakuje ważnych treści, w coraz bardziej udziwnione formy ukrywają banał i brak refleksji. Takie konkursy jak ten – przypominają wszystkim, że ważne nie jest tylko w jaki sposób komunikujemy się poprzez poezję, ale także to, co mamy do zakomunikowania. Przypominają jak ważny jest sam akt komunikacji, jak istotne jest by czynić z wiersza narzędzie przekazu swoich myśli i doświadczeń. To niezwykle cenne, że poprzez wiersze można otworzyć się na innego człowieka, opowiedzieć o swoich problemach, pokazać swój świat, swoje życie – na ile różni się od przeciętnego i na ile jest takie same.

Wiersze, które trafiły na konkurs były dla mnie ważnym doświadczeniem czytelniczym. Znalazłem w nich coś niezwykle autentycznego, ujęły mnie tym w jaki sposób – za pomocą prostych środków wyrazu – mogą zadziwiać, wzruszać i przekazywać afirmację życia. O to, czy pisanie wierszy pomaga żyć – trzeba zapytać ich autorów. Jestem natomiast pewny, że pomagają żyć czytelnikom. Nic gorszego nie może spotkać człowieka jak samotność, brak zrozumienia i współodczuwania. Ten wspaniały konkurs przypomina, że poezja jest sprawdzoną przez tysiące lat i nadal niezwykle skuteczną metodą budzenia ludzkich uczuć, przełamywania ludzkiej obojętności.

Dla mnie lektura konkursowych wierszy miała wymiar wielkiego powrotu do źródeł. Do pierwotnego charakteru poezji - jako szczególnego przekazu o wielkiej sile oddziaływania na ludzkie umysły i serca. Przekazu, który zawiera w sobie prawdę, miłość i nadzieję. Dziękuję – zarówno organizatorom – jak i uczestnikom konkursu, za te ważne wiersze, dziękuję za słowa, które mogłem odczytać na nowo, dziękuję za możliwość uczestniczenia w tym projekcie. Mam nadzieję, że – mimo iż rolą konkursu jest przyznanie nagród i wyróżnień – za zwycięzców uważają się wszyscy jego uczestnicy i organizatorzy. Bo dzięki wierszom nawiązali poetycką rozmowę – nie tylko z bliskimi, przyjaciółmi – ale z całym światem.

Wideo: Matka Boża Kapliczna

2010-08-03T23:53:00.000+02:00

Jakiś czas temu w ramach projektu Plastyczny Teatr Poezji Moniki Kowalewskiej powstały dwie sfilmowane inscenizacje moich wierszy. A może poetyckie wideoklipy - bo choć środki artystyczne są sceniczne to jednak efekt końcowy jest filmem? Ciągle brakuje tutaj dobrej definicji, bo "ekranizacja wiersza" brzmi dość humorystycznie. Tymczasem projekt Plastyczny Teatr Poezji - niezależnie od problemów z nomenklaturą teatralno-literacko-filmową - wziął na warsztat dwa moje wiersze. Oto pierwszy z nich w reżyserii Moniki Kowalewskiej. Za materię poetycką posłużył utwór "Matka Boża Kapliczna" z książki "Spa" (Wydawnictwo IBiS, Warszawa 2007). Występują Monika Puszkarska i Beata Siwińska. Nagranie z 2007 r.

O poezji wietnamskiej w Halong

2010-06-27T23:06:00.025+02:00

27 czerwca 2010 r. w restauracji wietnamskiej "Halong" w Warszawie odbyła się uroczysta promocja "Antologii poezji wietnamskiej od XI w. do XIX w." autorstwa Lam Quang My i Pawła Kubiaka. W spotkaniu wzięli udział m.in. Ambasador Wietnamu Nguyen Van Xuong, Prezes Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich Marek Wawrzkiewicz, wiceprezes Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich Stefan Jurkowski i członkowie zarządu oddziału: Aldona Borowicz i Zbigniew Milewski, szefowa działu publikacji Magazynu ZLP Literaci.eu - Dorota Ryst, a także liczni przedstawiciele wietnamskich stowarzyszeń kulturalnych.

Spotkanie miało niezwykłą atmosferę spotkania kultur. Można było się rozsmakować w wietnamskiej poezji, muzyce i pieśni, ale i wspaniałej, bogatej kuchni. Oczywiście w roli głównej byli Lam Quang My i Paweł Kubiak - autorzy znakomitej antologii. Ich przyjaźń jest budującym przykładem dla nas wszystkich. Bo choć dyplomatyczne i polityczne deklaracje są bardzo ważne, to choćbyśmy nawet miłość deklarowali sobie na szczeblu rządowym, tak naprawdę liczy się tylko to, co łączy ludzi. Chciałoby się napisać "zwykłych ludzi" - ale byłoby by to kłamstwem. Bo zarówno Lam jak i Paweł to nieprzeciętne osoby. Obdarzeni wielkim talentem literackim, pracowici i potrafiący przełamywać bariery między kulturami, religiami i historią. Ich wielka przyjaźń przyniosła wspaniały owoc w postaci antologii, wielu przekładów i wierszy, w których nasze kultury przenikają się wzajemnie. Ale to nie koniec. To właściwie dopiero początek. Prorokowałem niedawno, że na ich pracę będą powoływać się naukowcy z obu krajów. I właśnie niedawno p. Joanna - studentka filologii wietnamsko-tajskiej z Poznania prosiła mnie o kontakt do autorów, ponieważ będzie pisać pracę magisterską o wietnamskiej poezji.

"黄与红 Złote i czerwone" w praskim Centrum Promocji Kultury

2010-06-24T22:59:00.005+02:00

Centrum Promocji Kultury na Pradze Południe to ładny, nowoczesny budynek, otoczony wspaniałym ogrodem, nieco odsunięty od ulicy ruchliwej Grochowskiej. Centrum to ważny ośrodek literacki w Warszawie kierowany przez znanego krytyka Jana Zdzisława Brudnickiego, z którym bardzo blisko współpracuje m.in. Dorota Ryst. 24 czerwca 2010 r. wraz ze Zbigniewem Milewskim prezentowaliśmy tam wiersze z książek "黄与红 Złote i czerwone". Naszym wierszom poświęconym współczesnym Chinom i inspirowanym chińską kulturą - jak zawsze - towarzyszyły liczne multimedia - piosenki chińskich artystów a także nasze zdjęcia z podróży do Chin w postaci wideoartów - połączone z wierszami ze "黄与红 Złotego i czeronego" . Spotkanie w takiej formule bardzo spodobało się zebranej publiczności wśród której zasiedli m.in. Dorota Ryst, Joanna Pucis, Irena Chojnacka, Zbigniew Irzyk i Piotr Goszczycki. Po spotkaniu odpowiadaliśmy na pytania i podpisywaliśmy książki.
PODZIĘKOWANIA:
Janowi Zdzisławowi Brudnickiemu bardzo serdecznie dziękuję za organizację spotkania i życzliwość krytyczną:-)
Dorocie Ryst dziękuję serdecznie za świetne zdjęcia.
Pani Irenie Chojnackiej dziękuję bardzo za piękną rożę!

Spotkania z uczniami w Czarnocinie i Sokolinie

2010-06-07T21:32:00.004+02:00

Spokój, cisza, pofałdowany krajobraz... Z dala od dużych miast, zgiełku i hałasu. Czarnocin w województwie świętokrzyskim - siedziba Urzędu Gminy i Gminnej Biblioteki Publicznej kierowanej przez Panią Dyrektor Jadwigę Michalczewską. W takich małych miejscowościach biblioteka jest prawdziwym skarbem - oknem na świat, ośrodkiem kultury i nauki. To dzięki Bibliotece 7 czerwca 2010 r. spotkałem się z uczniami Szkoły Podstawowej w Czarnocinie i Szkoły Podstawowej w Sokolinie.

To niezwykle ważne by literatura i literaci przychodzili do młodych ludzi - szczególnie tych z małych miejscowości, którzy mają z przyczyn oczywistych trudniejszy dostęp do instytucji życia kulturalnego. Telewizja i internet nie zaszczepią w nich potrzeby czytania literatury współczesnej, uczestnictwa w życiu literackim. Bez zaangażowania lokalnych animatorów kultury, takich jak Pani Dyrektor Jadwiga Michalczewska, dla młodych ludzi jedynym odniesieniem może stać się wyłącznie popkultura. Cieszę się, że tak wiele Bibliotek ma świadomość swojego ważnego zadania - animowania życia kulturalnego w swoich miejscowościach, szczególnie tam, gdzie nie ma żadnych innych ośrodków kultury.

Bardzo serdecznie dziękuję Pani Dyrektor Jadwidze Michalczewskiej za tak miłe przyjęcie w Czarnocinie a moim młodym Czytelnikom dziękuję za ciekawe pytania i żywe zainteresowanie.

Dzień Dziecka w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. H. Sienkiewicza w Płońsku

2010-06-01T21:36:00.007+02:00

Wiele razy odwiedzałem Płońsk - to wspaniałe miasto, które promieniuje niezwykłą energią. Na każdym kroku widzi się tutaj gospodarność, dbałość o otoczenie, szacunek dla historii. Płońsk to także miasto od dawna znane z działalności kulturalnej na najwyższym poziomie. W Płońsku można zjeść dobry obiad, wypić dobrą kawę, popływać na ładnym basenie, zrobić zakupy i przeczytać wspaniałe książki z bogatego księgozbioru Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Henryka Sienkiewicza. Czy więcej potrzeba do szczęścia?

Płońsk szczyci się swoimi związkami z polskim noblistą, który tutaj przebywał, pracował i pisał (najprawdopodobniej to tutaj Henryk Sienkiewicz stworzył pierwszą nieopublikowaną powieść"Ofiara"). Z Płońskiem związany był również Maciej Kazimierz Sarbiewski pochodzący z pobliskiego Sarbiewa, Ludwik Sztyrmer - powieściopisarz, Jan Majorkiewicz - historyk literatury oraz Stanisław Ryszard Dobrowolski - poeta i prozaik.

Wielkie tradycje literackie wspaniale kultywuje Miejska Biblioteka Publiczna kierowana przez Panią Dyrektor Bożenę Kaliściak. Dzięki zaproszeniu Pani Dyrektor 1 czerwca spotkałem się w płońskiej Bibliotece z młodzieżą ze szkół podstawowych i gimnazjalnych. Dostąpiłem zaszczytu prezentowania swojej poezji w miejscu, w którym stali przede mną m.in. Anna Seniuk, Maria Pakulnis, Ernest Bryll, Zbigniew Jerzyna i Krzysztof Kolberger. Młoda i bardzo wymagająca publiczność przyjęła mnie bardzo ciepło i życzliwie. Sądzę, że wielka w tym zasługa samego miejsca - Salonik Literacki płońskiej książnicy ma szczególną atmosferę, która udziela się wszystkim gościom. Wszyscy uczniowie otrzymali ulotki z moim wierszem przygotowane przez organizatorów, za co im bardzo dziękuję. Ponad dwugodzinne spotkanie sprawiło mi wielką przyjemność i mam nadzieję, że mojej publiczności również. Jeszcze raz bardzo dziękuję za zaproszenie i absolutnie profesjonalną organizację spotkania.

Pani Dyrektor Bożenie Kaliściak i jej współpracownikom składam moje najwyższe wyrazy uznania za stworzenie tak prężnej, aktywnej i dynamicznej placówki wysokiej kultury słowa jaką jest Miejska Biblioteka Publiczna w Płońsku.

Zapraszam do obejrzenia zdjęć z imprezy autorstwa pani Bogumiły Iwanowskiej z MBP w Płońsku.

"Notebook Norwida" w Domu Kultury "Kolorowa"

2010-05-25T23:08:00.003+02:00

Ursus - jedna z najmłodszych dzielnic Warszawy zawsze wywiera na mnie jak najlepsze wrażenie. Mimo wielkomiejskich cech (ze stacją Szybkiej Kolei Miejskiej na czele - dzięki której dojazd z zakorkowanego śródmieścia zajmuje tylko 20 minut!) - zachowała jeszcze trochę z uroku małego miasteczka. Szczególnym miejscem w Ursusie jest kościół Św. Józefa - o znakomitej nowoczesnej architekturze - ze wspaniała kaplicą adoracji. Drugim - bardzo ważnym punktem na mapie dzielnicy jest Dom Kultury "Kolorowa".
25 maja 2010 r. już po raz drugi miałem możliwość prezentować swoją poezję w Domu Kultury "Kolorowa". Tym razem spotkanie poświęcone było głównie "Notebookowi Norwida", ale znaleźliśmy także czas na prezentację kilku wierszy ze "Zlotego i czerwonego". A kiedy już zacznie się rozmowa o Chinach, to ciągnie się długo - również w kuluarach:-)
Bardzo dziękuję za organizację spotkania pracownikom Domu Kultury "Kolorowa" - którzy są najlepszymi profesjonalistami w swoim fachu i w każdym calu przygotowują swoje imprezy naprawdę perfekcyjnie i z sercem. Szczególne ukłony dla pana Janusza Łukaszewicza - animatora kultury z "Kolorowej" i pana Ireneusza Barskiego - znakomitego fotografa, którego zdjęcie znalazło się na okładce mojego "Notebooka Norwida". Było to własnie zdjęcie z ubiegłorocznego spotkania autorskiego w "Kolorowej".
Zobacz fotografie Ireneusza Barskiego ze spotkania w DK "Kolorowa".

Dwa kolory Chin - wywiad w "Lomianki.info"

2010-05-20T16:06:00.005+02:00

W numerze maj/czerwiec Lomianki.info - (bezpłatne pismo dostarczane do wszystkich gospodarstw domowych w Łomiankach) ukazał się wywiad ze mną dotyczący książki "Złote i czerwone":

Lomianki.info: Na EXPO 2010 w Szanghaju polski pawilon jest jednym z najliczniej odwiedzanych. Zainteresowanie Polską i polską kulturą w Państwie Środka wydaje się, że zaskakuje samych Polaków.

Miłosz Kamil Manasterski: Rzeczywiście, z perspektywy Chin nasza kultura jest bardzo ważnym elementem kultury europejskiej. Do Państwa Środka dociera bowiem nie nasza rodzima popkultura, co produkty kultury wysokiej – muzyki, poezji czy filmu. Naszym najlepszym ambasadorem jest Chopin, którego muzyka rozbrzmiewa w bardzo wielu miejscach – na pekińskim lotnisku, w hotelowych windach czy w szanghajskich centrach handlowych. Żadnej galerii handlowej w Warszawie nie przyszłoby to do głowy, zapewne baliby się o spadek obrotów. Polskie filmy dla Chińczyków to nie tasiemcowe sitcomy tylko dzieła Andrzeja Wajdy. Polska literatura to nie seryjne czytadła tylko Szymborska, Herbert i Miłosz...

Lomianki.info : A skoro o literaturze, to Chińczycy niedługo będą znali drugiego naszego Miłosza, czyli ciebie...

M.K.M. Jest pewna nadzieja, że tak się stanie, ponieważ właśnie ukazały się dwie książki poetyckie zatytułowane „Złote i czerwone”, których autorami są Zbigniew Milewski i ja. To poezja inspirowana kulturą chińską i wypełniona obrazami współczesnych Chin. Zbyszek stworzył zbiór wierszy będących odwołaniem do tradycyjnej literatury chińskiej, ja z kolei skupiłem się na współczesności Państwa Środka widzianej oczami cudzoziemca, Polaka. Obie książki ukazały się w wersji dwujęzycznej – czyli po polsku i chińsku, co jest również absolutną nowością. Nie było dotąd takiej publikacji – która ma premierę jednocześnie w tych dwóch językach.

Lomianki.info Obie książki to efekt waszej podróży do Chin.

M.K.M. W czerwcu ubiegłego roku byliśmy gośćmi China Writers' Association – najważniejszej instytucji w życiu literackim Chin. Spotykaliśmy się z chińskimi pisarzami, tłumaczami, studentami i polonistami w Pekinie i Szanghaju. Przyjmowały nas najważniejsze osoby w chińskich stowarzyszeniach literackich. Tylko nieliczni mogli po 1989 r. dostąpić zaszczytu tego prestiżowego zaproszenia – przez dwadzieścia lat Chińczycy zdecydowali się zaprosić tylko (a może i aż) siedmioro polskich literatów.

Lomianki.info Czy Chiny są dla poety inspirujące?

M.K.M. Bardzo. O podróżniczych aspektach, o podglądaniu Chin piszę w swojej książce. Ale dla mnie było to coś więcej. To początek niezwykłej intelektualnej przygody jaką było spotkanie z chińską kulturą, językiem, pismem. Nadal interesuję się tym, co dzieje się w Chinach, staram się lepiej poznać chińską kulturę i historię.

Lomianki.info: Chińskie znaki w twojej książce wyglądają efektownie, ale czy sam potrafisz je przeczytać?

M.K.M. Niestety nie znam mandaryńskiego – ogólnonarodowego literackiego języka chińskiego, na który zostały przetłumaczone nasze wiersze. Rozpoznaję zaledwie kilka znaków. Tłumaczeniami zajęli się znakomici fachowcy – prof. Zhao Gang dziekan polonistyki Pekińskiego Uniwersytetu Języków Obcych i Ju Shan – młoda asystentka w tejże katedrze.

Lomianki.info: Już samo istnienie polonistyki w Chinach budzi zaskoczenie...

Tymczasem pekińska polonistyka działa od lat 50-tych ubiegłego wieku! Ze względu na rosnące zainteresowanie tym kierunkiem od ubiegłego roku można go również studiować na uniwersytecie w Harbinie. Pekińscy poloniści są wspaniale wykształceni, dzięki polskim native speakerom mają stały kontakt ze współczesną polszczyzną i naprawdę znakomicie posługują się naszym językiem.

Lomianki.info: Dlaczego „Złote i czerwone”? Skąd taki tytuł?

Uznaliśmy ze Zbyszkiem, że te dwa kolory najbardziej kojarzą się nam z Chinami. Czerwony w Chinach to kolor szczęśliwy, złoty jest synonimem bogactwa. Zbyszka książka ma czerwoną okładkę i złote litery, moja odwrotnie. Na obu są zdjęcia złoto-czerwonych budynków w Zakazanym Mieście w Pekinie.

Redakcji ŁOMIANKI.INFO serdecznie dziękuję:-)

Tydzień Bibliotek w Krotoszyńskiej Bibliotece Publicznej

2010-05-14T23:15:00.003+02:00

Krotoszyn zapamiętałem w dzieciństwie jako miasto ładne, bardzo czyste. Byłem tu kiedyś z rodzicami. Bardzo podobał mi się dworzec kolejowy, kolejka wąskotorowa przed nim i... sałatka w dworcowej restauracji. Pamiętam piękne półkule sałatki jarzynowej oblane z góry majonezem i fantazyjnie udekorowane. Jadąc do Krotoszyna zaplanowałem sobie śniadanie na dworcu (oczywiście z sałatką w roli głównej) i trochę się rozczarowałem, że nie ma już dworcowej restauracji... Pociągów z rozkładu jazdy też chyba trochę ubyło, ale za to te, którymi jechałem były bardzo nowoczesne.

Mimo majowego deszczu, w którym chodziłem po Krotoszynie, miasto wywarło na mnie duże wrażenie. Jest w nim tyle wspaniałych, pięknych budynków. Żałuję, że tym razem miałem tak mało czasu na zwiedzanie – bardzo chciałbym jeszcze wrócić i spędzić tu trochę czasu – najlepiej bez deszczu. Chociaż deszcz ma też swoje dobre strony – wieczorem po spotkaniu autorskim napisałem w hotelu kilka poetyckich szkiców.

Jestem pod ogromnym wrażeniem Krotoszyńskiej Biblioteki Publicznej. Od wielu lat – z racji pracy literackiej – obserwuje działalność placówek kulturalnych w całej Polsce i krotoszyńska książnica kierowana przez panią Dyrektor Ewę Bukowską wydaje się wręcz wzorcowa. Działalność kulturalna biblioteki jest tak intensywna, że można by ją obdzielić kilka podobnych instytucji w innych miastach... Jest w bibliotece szczególna atmosfera, wyczuwalna miłość do książek i kultury w ogóle. To niezwykle cenne.

Bardzo dziękuję pani Dyrektor Ewie Bukowskiej i wszystkim pracownikom Krotoszyńskiej Biblioteki Publicznej za perfekcyjną organizację wspaniałego spotkania. Gratuluję również najlepszym czytelnikom Biblioteki, którzy otrzymali dyplomy i nagrody.

"黄与红 Złote i czerwone" - prezentacja w Łomiankach

2010-05-11T22:02:00.003+02:00

11 maja 2010 r. w Domu Kultury w Łomiankach odbyła się prezentacja książek poetyckich "Złote i czerwone" Zbigniewa Milewskiego i Miłosza Kamila Manasterskiego. Prezentacja miała niezwykłą oprawę: wstęp wygłosił Prezes Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich Marek Wawrzkiewicz a poetom towarzyszyła chińska muzyka tradycyjna w wykonaniu Joanny Błażej-Łukasik (fortepian) i Pawła Łukasika (altówka, skrzypce). Czytaliśmy ze Zbigniewem wiersze i prezentowaliśmy poetyckie kliparty, które - podobnie jak wystawa poetyckich kolaży "Złote i czerwone. Zapis podróży do Chin" dodatkowo uatrakcyjniły spotkanie.
Zapraszam do obejrzenia fragmentów wstępu Prezesa ZG ZLP Marka Wawrzkiewicza:

...prezentacji poetyckiej Zbigniewa Milewskiego

...i mojej własnej.

Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim, dzięki którym impreza w Łomiankach odbyła się:
przede wszystkim pani Dyrektor Domu Kultury w Łomiankach Dorocie Burkhard-Mikrucie a także moim wspaniałym koleżankom i kolegom: Teresie Ostapiuk, Teresie Fijołek, Urszuli Kurek, Włodzimierzowi Fijołkowi i Kamilowi Tonkielowi.

Danuta Bartosz o moim spotkaniu autorskim w Bibliotece Raczyńskich

2010-05-09T23:26:00.005+02:00

Danuta Bartosz (na zdjęciu poniżej) - znakomita poetka, skarbnik Oddziału Wielkopolskiego Związku Literatów Polskich napisała na łamach serwisu internetowego www.zlpwielkopolski.pl o moim spotkaniu w Bibliotece Raczyńskich...

22 kwietnia 2010 r., w ramach cyklu „Z Wielkopolską Muzą na Ty”, Wielkopolski Oddział ZLP w Bibliotece Raczyńskich w Poznaniu podejmował gościa z Warszawy, pana Miłosza Kamila Manasterskiego.
Wieczór wypełniony był nie tylko recytacją wierszy, ale też pokazem filmów i slajdów. Tło tworzyła muzyka orientalna i wyświetlane na monitorze polskie i chińskie słowa – z pietyzmem poukładane znaki graficzne. Wszystko to nadawało specyficzny charakter rozmowie o chińskiej kulturze i krajobrazach. Miłosz Kamil Manasterski zajmuje się literaturą na wielu polach – to poeta, prozaik, animator kultury, członek Związku Literatów Polskich i Societe Europeene de Culture, twórca i redaktor naczelny portalu Związku Literatów Polskich www.literaci.eu, wcześniej redaktor naczelny portalu Literatura.waw.pl, pomysłodawca cyklicznej imprezy „Na strychu w Łomiankach”, laureat nagrody Światowego Dnia Poezji pod patronatem UNESCO za debiut książkowy (2006) i nagrody „Poezja dzisiaj” dla młodego twórcy (2009). Autor zbiorów poezji: Zasady gry, Sztuka czytania, Spa, Portfolio, Notebook Norwida.
Spotkanie autorskie było poświęcone prezentacji nowego tomiku poezji Złote i Czerwone, zapisu wrażeń i fascynacji związanych z pobytem poety w Chinach, na zaproszenie China Writters' Association. Jest to pierwsza polska książka poetycka poświęcona współczesnym Chinom, wydana w języku polskim i chińskim (przekład Ju Shan).
Ten szósty już w dorobku Miłosza Manasterskiego tom poezji zawiera 2 x 17 wierszy. Na stronach tomiku obok siebie umieszczono dwie kolumny – wersję polską i chińską.
Czytelnik otrzymał swoisty poetycki reportaż. Poeta jak dziennikarz na bieżąco zapisał przeżycia i emocje, sięgają wielkich tradycji kultury chińskiej.
kelnerka chce mi dać nóż i widelec
wolałbym raczej kartkę i długopis
by wolną ręką pisać wiersze

Wraz z autorem odbywamy poetycką peregrynację po Pekinie, Szanghaju, Badalingu i jego Wielkim Murze Chińskim, bastionie z III wieku p.n.e. W wierszu „Milczenie” Manasterski
zamykam Chiny
obejmując blanki
nie wiele mam
do powiedzenia

wobec wielkości dzieł świata konstatuje:

byłem żołnierzem
jestem murem

No cóż, poznając świat poznajemy siebie…
Na Hepingli Beijie: nawet zła myśl się nie przeciśnie.
Przy portrecie Mao Zendonga w kadrze fotografii autor
chce zmieścić nieogarnialne
które jest środkiem
Państwa Środka
od którego mierzy się świat
.
Patrząc na panoramę miasta z wieży Oriental Pearl Tower nieopodal Huangpu, kapitalną puentą zauważa:

ale na tej wysokości widzi się tylko tych ludzi
którzy razem z nami dostali się tak wysoko.

Tak, można być na szczycie i nic nie dojrzeć, zwłaszcza tych na dole.
Od świata rzeczywistości nie można się odwrócić – horyzont nie ma drzwi.. Wszędzie jest dobro i zło, dobrobyt i ubóstwo.

Kontrasty współczesnych Chin. Monumenty – gigantyczne wieżowce wylewają się nowoczesnością, a obok ostatni hutong czeka na kreskę urbanisty. W wierszu „Beijing by night”
miasto nie zasypia
za mało gwiazd na niebie

księżyc chowa się między biurowcami
……
ulica zatrzymuje się
na czerwonym świetle
dalej już Warszawa
i nasze sny

Eskapada zbliża się do końca. Na powrotnym bilecie tkwi konkretna data.
Szanghaj – królowa Orientu, miasto poetów szukających wśród tłumu prawdziwego człowieka – stawia na nadzieję:
przyjdą po nich następni
na głośnych ulicach

napiszą nowe wiersze
przy zielonej herbacie
w złotych zaułkach

będą je czytać miastu

Wątki powołane na podróżnym szlaku, odciśnięte ślady autora, przekazane dla czytelniczej refleksji. Tomik zamknięty puentą wiersza Do widzenia, do jutra:

zamykam oczy
z chińskich znaków
układam nowe
dni

Anegdoty i pokaz sfilmowanej ceremonii parzenia herbaty, wprowadziły wesoły nastrój.
Czas na dedykacje i autografy oraz rozmowy przy kawie, herbacie i ciasteczkach uzupełnił wszelkie niedosyty. Dla 70-osobowej publiczności była to niecodzienna gratka.
Danuta Bartosz
(22 kwietnia, czwartek, godz. 18.00 Biblioteka Raczyńskich, pl. Wolności 19, Poznań)

Bardzo serdecznie dziękuję!!!

Światowy Dzień Książki w Pałacu Ruszkowskich w Złoczewie

2010-04-28T10:36:00.003+02:00

23 kwietnia 2010 r. w Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich miałem wielką przyjemność odwiedzić Złoczew, niewielkie, ale niezwykle urokliwe miasteczko w powiecie sieradzkim. Tego dnia odbyłem spotkanie autorskie zorganizowane przez Miejską i Gminną Bibliotekę Publiczną w Złoczewie. Spotkanie odbyło się w pięknej sali wspaniałego złoczewskiego Pałacu Ruszkowskich. W trakcie spotkania prezentowałem głównie utwory pochodzące z "Notebooka Norwida", nie obyło się jednak również bez rozmowy o Chinach. Ten fascynujący kraj i fascynująca podróż budzą w czytelnikach niezwykłą ciekawość i emocje.

Mieszkańcy Złoczewa przyjęli mnie bardzo serdecznie. Samo miasteczko choć straszliwie ucierpiało podczas II wojny światowej - ma w sobie coś niezwykle kojącego. Wielkie wrażenie wywarł na mnie kościół i klasztor Mniszek Kamedułek, który jest sanktuarium Matki Bożej Złoczewskiej.

Wielkie podziękowania kieruję w stronę pracowników Miejskiej i Gminnej Biblioteki Publicznej w Złoczewie na czele z panią dyrektor Alfredą Wesołowską oraz do sióstr Kamedułek ze szczególnym uwzględnieniem siostry Montini.

Spotkanie autorskie w Bibliotece Raczyńskich

2010-04-26T15:23:00.001+02:00

22 kwietnia 2010 r. odbyło się moje spotkanie autorskie w Bibliotece Raczyńskich w Poznaniu poświęcone promocji książki "Złote i czerwone 黄与红". Organizatorem spotkania był Oddział Wielkopolski Związku Literatów Polskich - za co bardzo serdecznie dziękuję wszystkim członkom oddziału ale najszczególniej i najserdeczniej Pani Prezes Annie Elżbiecie Zalewskiej i Pani Skarbnik Danucie Bartosz. Bardzo dziękuję również gospodarzom historycznej książnicy reprezentowanym przez panią Annę Kozłowską.

Spotkanie w Bibliotece Raczyńskich to wielkie wydarzenie w życiu każdego twórcy. To prestiżowe i historyczne miejsce, w którym wystąpić jest prawdziwym zaszczytem. Opowiadając o podróży do Chin prezentowałem przygotowane materiały multimedialne - wideo i pokazy slajdów, tak by przekazać jak najwięcej różnorodnych wrażeń. Po spotkaniu długo jeszcze trwały rozmowy o chińskiej herbacie, negocjacjach przy zakupach w Chinach oraz poezji w ogóle...

Patronat medialny nad imprezą sprawowali: Radio Merkury, Radio Emaus, TVP Poznań i Głos Wielkopolski Polska The Times.

ZW Media TV: Parnas literacki: Maria Duszka, Andrzej Dębkowski, Miłosz K...

2010-04-17T22:45:00.006+02:00

Zapraszam do obejrzenia relacji telewizyjnej z IV Parnasu Literackiego w Zduńskiej Woli (9 kwietnia 2010 r.) - prowadzący Roman Tomaszewski, goście: Maria Duszka, Andrzej Dębkowski, Miłosz Kamil Manasterski. Organizatorzy: Miejski Dom Kultury w Zduńskiej Woli i Klub Literacki "Topola". Nagranie pochodzi z telewizji ZW Media.

Extra Tygodnik: Na pomoc poezji

2010-04-16T22:52:00.002+02:00

Artykuł z nr 43 Extra Tygodnika (15 kwietnia 2010 r.):

NA POMOC POEZJI

Miejski Dom Kultury w Zduńskiej Woli i Klub Literacki „Topola” zorganizowali zduńskowolski Parnas Literacki. 9 kwietnia w MDK zaprezentowali się poeci Andrzej Dębkowski, Miłosz Manasterski i Maria Duszka. Twórczość każdego z gości wygląda okazale, a fakt, że poeci tworzą, napawa optymizmem. Jednak popularność poezji w Polsce spada. Polacy zamiast poezji wolą czytać tabloidy.

– Poezja musi być bardzo komunikatywna i trafiać do jak najszerszej grupy społeczeństwa. Można pisać w ten sposób, ale i tak ciężko będzie o czytelnika. Najpierw trzeba sprawić, aby Polacy wrócili do książek. A do tego potrzebna jest pomoc mediów – powiedział Miłosz Manasterski.

Jak najbardziej zgadzamy się z tą opinią. Dlatego też chcemy dać szansę młodym poetom, wszystkich, którzy chcą podzielić się z nami swoją twórczością, prosimy o przesyłanie prac na adres redakcja@extrazdunskawola.pl lub redakcja@extrasieradz.pl

(JR)

KATYŃ 2010

2010-04-12T21:55:00.003+02:00

dzień wcześniej
siedzieliśmy na skórzanych fotelach
Roman pytał o płynną nowoczesność
Andrzej mówił o świadomości historycznej
ja o empatii
Tadeusz że jest szczęśliwy

biało-czerwony stolik wina
czekał na trudne pytania

rano w Zduńskiej Woli padał deszcz
piłem kawę czarną jak żałoba
Tadeusz mówił że pochodzi z Wołynia

mój dziadek był z Lwowa
stał w lesie w 1939
na lewo Wermacht
na prawo Armia Czerwona

dziadek znał niemiecki
nie strzelali jak się podniosło ręce
tym bardziej w tył głowy

tych co poszli w prawo
więcej już nie zobaczył

miałem opowiedzieć o tym Tadeuszowi
ale właśnie zadzwonił jego syn

powiedział że Prezydent nie żyje

lista ofiar Katynia
wydłużyła się o 96 osób

W Zduńskiej Woli na "Parnasie"

2010-04-10T15:18:00.002+02:00

9 kwietnia 2010 r. wraz z Marią Duszką i Andrzejem Dębkowskim byłem gościem czwartego "Zduńskowolskiego Parnasu Literackiego". Już sam fakt znalezienia się mojej skromnej osoby w tak zacnym towarzystwie należy zaliczyć do wyjątkowych sukcesów. Ale w tym przypadku niezmiernie ważne jest również miejsce. Zduńska Wola to dla mnie synonim miasta poetów, a Klub Literacki "Topola" to najbardziej utytułowany literacki klub w Polsce. Do tego niezwykłe postaci świata poezji jak Tadeusz Zawadowski, który gościł mnie w swoim domu, Anna Andrych, Roman Tomaszewski - gospodarz spotkania.
Na "Parnasie" było bardzo sympatycznie - cieszyło również zainteresowanie lokalnych mediów - zarówno prasy, telewizji jak i radia. Znakomitym pomysłem było przygotowanie przez Romana Tomaszewskiego zestawu pytań - które losowaliśmy. Same pytania były interesujące, niesztampowe i przemyślane.
Przy okazji spotkania przyznałem się, że i ja kiedyś przez pół sezonu należałem do Klubu Literackiego "Topola". Roman Tomaszewski zezwolił mi na podanie tego faktu do publicznej wiadomości, co skwapliwie czynię.

Fotografia pochodzi z serwisu www.zd-wola.pl - tutaj więcej zdjęć z Parnasu

Bardzo dziękuję za gościnę w kultowym dla poetów Miejskim Domu Kultury w Zduńskiej Woli a przede wszystkim w Domu Artystycznym "Zawadówka" Ewy i Tadeusza Zawadowskich. Nie przesadzę pisząc, że możliwość obecność w Zduńskiej Woli była dla mnie niezwykle ważnym przeżyciem, zwłaszcza, że choć na krótko, udało mi się również odwiedzić dom narodzin św. Maksymiliana Kolbe. Rozmowy w Zawadówce zapamiętam do końca życia, może także dlatego, że w sobotę rano razem przeżywaliśmy katastrofę prezydenckiego samolotu w Smoleńsku.

W RetSat1 o "黄与红 Złotym i czerwonym"

2010-04-09T21:49:00.003+02:00

Zapraszam do obejrzenia audycji Telewizji RetSat1 - nagranie z Łódzkiego Domu Kultury - 8.04.2010 r.
Zobacz program telewizyjny "Spotkania z książką" Telewizji RetSat1

W Radiu Łódź o Chinach, języku mandaryńskim i poezji

2010-04-08T22:49:00.007+02:00

8 kwietnia 2010 r. zaraz po spotkaniu autorskim w Łódzkim Domu Kultury pojechaliśmy z Piotrem Groblińskim do studia Radia Łódź, żeby wziąć udział o godz. 20.10 w audycji Redaktor Joanny Sikorzanki "Poetycka podróż". W audycji żywy udział wzięli słuchacze, których wypowiedzi zostały wynagrodzone książkami "Złote i czerwone 黄与红". Rozmawialiśmy o moich związkach z Łodzią i łódzkim Oddziałem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, nowej książce poetyckiej poświęconej Chinom, problemach z przekładem na język mandaryński a także zagadnieniach etycznych, z jakimi musi się zmagać twórca.
Zaprezentowałem kilka utworów z książki "Złote i czerwone 黄与红" (oczywiście po polsku:-). Dowiedziałem się również, że moje wiersze gościły już tego dnia na antenie Radia Łódź w audycji KEKS - jako zapowiedź wieczornego spotkania w Łódzkim Domu Kultury.

W Łódzkim Domu Kultury. Oficjalna premiera

2010-04-08T22:28:00.002+02:00

8 kwietnia w Łódzkim Domu Kultury odbyła się pierwsza oficjalna prezentacja książek "Złote i czerwone 黄与红" wydanej przez łódzkie Wydawnictwo "Astra". Niezwykle ciepło ale nie unikając trudnych pytań spotkanie poprowadził Piotr Grobliński, szef Ośrodka Wydawniczego ŁDK. To dzięki Piotrowi i jego zespołowi z panią Ewą Jagiełło na czele impreza była perfekcyjnie zorganizowana i znakomicie promowana. Piotr Grobliński jest nie tylko redaktorem, animatorem kultury i wydawcą, ale także (a może i przede wszystkim!) znakomitym poetą, którego twórczość robi na mnie ogromne wrażenie. Podczas spotkania zaprezentowałem tylko część przygotowanych na tę okazję materiałów multimedialnych, bo też dyskusja była gorąca, a ramy czasowe ograniczone.
Bardzo dziękuję za wspaniałe chwile w Łódzkim Domu Kultury. W czasach, kiedy mieszkałem w Łodzi i stawiałem swoje pierwsze kroki w poezji, spotkanie w ŁDK było dla mnie czymś nieosiągalnym i nierealnym, niezwykłą nobilitacją, na którą muszę jeszcze długo pracować. Bo też jest to nobilitacja - nie będę wyliczał znakomitych gości spotkań literackich w ŁDK, wystarczy, że dodam, że kolejnym gościem gościem Piotra Groblińskiego w Łódzkim Domu Kultury będzie Jurij Andruchowycz!

Marta Wróblewska recytuje mój wiersz w konkursie Warszawska Syrenka

2010-03-25T22:49:00.003+01:00

Marta Wróblewska sprawiła mi wielką przyjemność prezentując w konkursie recytatorskim XXXII Warszawska Syrenka mój wiersz "Poeta i róże" z książki "Portfolio". Z wierszem tym przeszła już dwa etapy eliminacji i dostała nagrodę w eliminacjach rejonowych (Łomianki, 25 marca 2010 r., jury: Joanna Król - aktorka, Anna Smołownik - aktorka, Dominik Bąk - aktor).
Nagroda to uprawnia do startu w wielkim finale konkursu w Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki w Warszawie. Trzymam kciuki za recytatorkę i zapraszam do obejrzenia nagrania z eliminacji rejonowych.

Listy budzą miłość - wywiad dla Magazynu Skarb

2010-02-06T19:34:00.000+01:00

W lutowym Magazynie "Skarb" (bezpłatne czasopismo sieci Rossman) ukazał się wywiad ze mną autorska Anny Lucci.
Rozmawialiśmy - jak to w czasie walentynkowym - o listach miłosnych.
Zapraszam do lektury!

W jury: "Wesoła i liryczna"

2010-01-22T23:07:00.004+01:00

Pierwsza impreza Doroty Ryst w Ośrodku Kultury w Dzielnicy Wesoła Miasta Stołecznego Warszawy okazała się bardzo udana. Jeszcze przed imprezą w środowisku dało się słyszeć pomruk zazdrości: ależ świetna nazwa dla spotkań literackich! Autorka „Wesołej i lirycznej” bez najmniejszej tremy wkroczyła na scenę Ośrodka Kultury w Wesołej i scenę tę zdobyła dla poezji. To już drugi ośrodek kultury z którym Dorota współpracuje (po Centrum Promocji Kultury Praga Południe) i w który wnosi literackie ożywienie.

22 stycznia 2010 r. pogoda nie sprzyjała opuszczaniu ciepłych domów i kierowania się ku peryferyjnej dzielnicy Warszawy. Termometry pokazywały minus 12, a jednak publiczność ledwie zmieściła się na sali. W programie imprezy była moja krótka prezentacja poetycka, koncert i turniej jednego wiersza. W turnieju wzięło udział 21 poetów, co – proszę mi wierzyć – przy takiej pogodzie jest sukcesem niebywałym. Niektórzy z uczestników Turnieju przybyło naprawdę z daleka – najdalej z Piotrkowa Trybunalskiego, ale byli też przedstawiciele Nasielska czy Radzymina.

Więcej o imprezie w internecie:

Zofia Mikuła: "Wesoła i liryczna" po raz pierwszy

Zdjęcia na Picasaweb autorstwa Macieja Kamińskiego

Lekcja poetycka w Szkole Podstawowej nr 79 w Warszawie

2010-01-06T21:17:00.001+01:00

W święto Trzech Króli miałem przyjemność spotkania się z uczniami klas szóstych i piątych Szkoły Podstawowej nr 79 w Warszawie. Organizatorem spotkania była Filia Bielańskiego Ośrodka Kultury w Warszawie. W trakcie godziny lekcyjnej starałem się zachęcać młodych ludzi do czytania literatury pięknej i podejmowania własnych prób literackich. Przeczytałem kilka swoich utworów i opowiedziałem kilka anegdot z moich poetyckich podróży. Najlepszym egzaminem dla prowadzącego lekcję poetycką jest dzwonek na przerwę... Tym razem nikt z moich słuchaczy nawet nie drgnął, dopiero drugi dzwonek, zapowiadający kolejną lekcję zmusił nas do rozstania.

Spotkania z młodzieżą są dla mnie bardzo ważnym doświadczeniem. Młodzi ludzie reagują szczerze i spontanicznie, to najlepsza grupa do „testowania” nowych utworów i naprawdę poważnych rozmów o poezji. Mam nadzieję, że z każdym szkolnym spotkaniem powiększa się grono wrażliwych czytelników literatury, że zmniejsza się „strach” przed sięganiem po współczesną poezję.

Bardzo dziękuję pani Krystynie Gzuli - kierownikowi Filii Bielańskiego Ośrodka Kultury w Warszawie – za to sympatyczne i cenne spotkanie.

W jury I Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego "O Laur Rzeki Tarczynki"

2009-12-19T23:40:00.006+01:00

Tuż przed świętami – jeden z najzimniejszych dni ubiegłego roku. 19 grudnia 2009 r. z całej Polski do Tarczyna – mimo mrozu, śniegu i wiatru – spieszą poeci. Powodem jest finał I Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „O Laur Rzeki Tarczynki”. Konkursu, który choć organizowany pierwszy raz, poruszył umysły wielu znakomitych poetów z całej Polski.
Jurorzy konkursu: Jan Zdzisław Brudnicki – krytyk literacki, Alfred Kohn - poeta, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Tarczynie i piszący te słowa autor bloga mieli z czego wybierać. Wśród licznych zestawów ze wszystkich kategorii znalazło się wiele prac ciekawych, wartościowych i godnych uwagi czytelnika. Nie wszystkim można było przyznać nagrody, ale organizatorzy nie zapomnieli o zaproszeniu na finałową galę, gdzie czekały dyplomy pamiątkowe dla wszystkich uczestników. Ci, którzy zimy nie pokonali – otrzymali je później przesłane pocztą.
Sala Gminnego Ośrodka Kultury wypełniła się w grudniowy wieczór poezją i poetami. Wielu z nich po raz pierwszy odwiedziło Tarczyn. To ważne, bo przecież konkurs nie tylko promuje miasto, ale także ma za zadanie inspirować twórców do pisania o Tarczynie. Na pewno w pamięci wszystkich uczestników finałowej gali konkursu pozostanie wiele ciepłych wspomnień. Kto wie, może już wkrótce zaowocują one w postaci wierszy? Choć o rodzinnych stronach najwięcej potrafią powiedzieć ich mieszkańcy, to jednak głosu gości zawsze słuchamy z zaciekawieniem, bo potrafią oni zwrócić uwagę na rzeczy, do których przywykliśmy i które mijamy obojętnie.
Oprócz poezji – tej bliskiej i dalszej Tarczyna – podczas Gali Finałowej Konkursu padły ważne słowa. Jurorzy chwalili poziom konkursu i komplementowali laureatów. Podkreślaliśmy również jak ważne jest wspieranie poezji także na poziomie lokalnym – powiatowym i gminnym. Bo poezja jest przecież wszędzie i wszędzie są poeci. Nie ma na poezję monopolu Warszawa czy Kraków. Ten – w dłuższej perspektywie – zaktywizować lokalne środowisko literackie, czy też wręcz je stworzyć. Patroni konkursu – Starostwa Powiatu Piaseczyńskiego i Burmistrz Tarczyna deklarowali swoje oddanie dla spraw kultury i poezji, zapowiadając już kolejna, przyszłoroczną edycję konkursu. Tegoroczny, pierwszy konkurs był organizowany w ramach programu „Powiat Piaseczyński Kulturalną Stolicą Mazowsza”.

Tutaj werdykt jury I OKP "O Laur Rzeki Tarczynki"

Wigilia Związku Literatów Polskich 2009

2009-12-18T23:18:00.000+01:00

Pozazdrościłem wiceprezesowi Związku Literatów Polskich Andrzejowi Zaniewskiemu, który w ubiegłym roku na wigilii Związku Literatów Polskich był z żoną i dziećmi. Żeby dzieci miały więcej przyjemności z Wigilii ZLP umówiliśmy się, że za rok będą i moje (nasi synowie mają tyle samo lat:-). Niestety... Pan Andrzej Zaniewski tym razem pokazał się bez rodziny. Dobrze, że młode pokolenia reprezentowała córka Stefana Jurkowskiego.
A tak poważniej... Wspaniała Wigilia której atmosferę stworzył Prezes Marek Wawrzkiewicz a oprawę kulinarną i muzyczną zapewnił sponsor - Drukarnia Naukowo-Techniczna. Tym razem w przedświątecznym spotkaniu w Domu Literatury wzięli udział również przedstawiciele Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek - z prezesem Rafałem Skąpskim na czele. Patronat nad spotkaniem objęła Ewa Malinowska-Grupińska - Przewodnicząca Rady Miasta Stołecznego Warszawy.

Było ciepło, miło, przedświątecznie i uroczyście. Kolejna, wspaniała okazja do rozmów z przyjaciółmi i znakomitymi kolegami po piórze. Zapraszam do oglądania zdjęć Aldony Borowicz i Doroty Ryst.

W jury: 20 wierszy na 20-lecie praw miejskich Łomianek

2009-12-12T23:57:00.003+01:00

To był bardzo ważny rok dla Łomianek, rok obchodów 20-lecia nadania praw miejskich. W Domu Kultury w Łomiankach postanowiliśmy uczcić rocznicę również na sposób poetycki. Stąd pomysł na zorganizowanie ogólnopolskiego konkursu na wiersz o Łomiankach. 12 grudnia 2009 r. w Domu Kultury w Łomiankach w ramach imprezy "Na strychu w Łomiankach" odbyła się Gala Finałowa Konkursu. Nagrody wręczał osobiście Burmistrz Łomianek Wiesław Pszczółkowski. Przewodniczący jury Marek Wawrzkiewicz, prezes Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich czytał swoje własne, znakomite utwory. Wspaniały koncert dali Joanna Błażej-Łukasik (fortepian) i Paweł Łukasik (altówka) grając piękne argentyńskie tanga. A wśród laureatów konkursu Sławomir Płatek (Rumia), Agnieszka Kwit (Kraków), Wojciech Stańczak (Józefów), Kazimierz Peczyński (Łomianki), Dorota Ryst (Warszawa)...
A oprócz finału konkursu odbył się również Turniej Jednego Wiersza "Na strychu w Łomiankach" z pulą nagród w wysokości 1000 zł.

Przeczytaj werdykt jury konkursu "20 wierszy na 20-lecie praw miejskich Łomianek"

Zobacz fotografie Krzysztofa Mariusza Ciesielskiego

Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do sukcesu konkursu a przede wszystkim:
- Panu Burmistrzowi Łomianek Wiesławowi Pszczółkowskiemu za objęcie patronatu nad konkursem
- Panu Prezesowi Związku Literatów Polskich Markowi Wawrzkiewiczowi za przewodniczenie jury konkursu
- Pani Dyrektor Domu Kultury w Łomiankach Dorocie Burkhard-Mikrucie za możliwość realizacji naszego pomysłu
- Zbyszkowi Milewskiemu za pracę w jury
- Krzysztofowi Mariuszowi Ciesielskiemu za wspaniałe zdjęcia i oświetlenie sali
- Adamowi Prokopowiczowi za oprawę muzyczną
- Paniom: Urszuli Kurek i Teresie Ostapiuk za wspaniałą obsługę imprezy
- Panu Włodzimierzowi Fijołkowi za technikę
- Waldemarowi Kocikowi za nagłośnienie i nagranie
- Kamilowi Tonkielowi za pomoc wszelaką
Dziękuję serdecznie!

W Radiu Niepokalanów rozmowy o ebook`ach

2009-12-08T23:41:00.003+01:00

8 grudnia 1938 św. Maksymilian Kolbe przemawiał w pierwszej próbną audycję Radia Niepokalanów (SP3-RN). 71 lat później na antenie Radia Niepokalanów gościłem razem z Dorotą Ryst i Rafałem T. Czachorowskim w audycji redaktor Malwiny Szymańskiej poświęconej książkom elektronicznym. Jak zwykle wizyta w Radiu Niepokalanów była niezwykłą przyjemnością i zaszczytem.

Tutaj można posłuchać fragmentu audycji redaktor Malwiny Szymańskiej (nagranie z Radia Niepokalanów)

XXXII Międzynarodowy Listopad Poetycki w Poznaniu

2009-11-10T23:49:00.003+01:00

W tym roku odbył się XXXII Międzynarodowy Listopad Poetycki w Poznaniu, a ja w tym samym roku obchodziłem trzydzieste drugie urodziny. Jesteśmy równolatkami. Poznański "Listopad" i ja. Łączy nas nie tylko wiek – obaj pochodzimy z Wielkopolski, jesteśmy ciekawi świata, kochamy poezję i poetów, uwielbiamy spotykać się z czytelnikami, dzielić się z nimi literacką pasją. Może się wydawać to porównanie komuś dziwne – ale przecież przy 20-leciu III Rzeczypospolitej pokazuje się współczesnych 20-latków, a moja koleżanka Karolina Pluta z okazji 20-lecia nadania praw miejskich Łomiankom tworzy fantastyczną wystawę portretów łomiankowskiej młodzieży. Dlaczego więc nie mogę spojrzeć na ważny literacki festiwal jako jego rówieśnik?

Wymieniłem już w czym jesteśmy podobni, pora na różnice. To czego mogę Listopadowi zazdrościć to perfekcja organizacyjna. Ja niestety muszę się jeszcze wiele nauczyć – nie obywam się bez improwizacji i drobnych wpadek. Podczas festiwalu wszystko toczy się zgodnie z wcześniej ustalonym planem, punktualnie i precyzyjnie. Niespodzianki mogą się zdarzyć, ale wyłącznie miłe i niekłopotliwe. Wszystko jest przewidziane i przemyślane – od ogółu do szczegółu. Przykłady? Kiedy mają odbywać się lekcje poetyckie w szkołach, to przedstawiciele tych szkół odpowiednio wcześniej przychodzą po swoich gości w ustalone miejsce. Później „odstawiają” swoich poetów z powrotem. Kiedy imprezy odbywają się poza Poznaniem – na ich uczestników czekają busy i samochody, dzięki którym podróże po rozległej Wielkopolsce są łatwe i przyjemne. Uczestnik festiwalu nie musi się niczym martwić – ani gdzie zje, ani jak dojedzie, ani co będzie robić na miejscu. Jedynym – i najważniejszym jego zadaniem jest reprezentować godnie swoje środowisko, interesująco mówić o poezji i dobrze czytać swoje wiersze. Całą resztą zajmują się organizatorzy.

Tegoroczny "Listopad" podobno był skromny. Nie dało się jednak tego zauważyć. Bo wśród blisko pięćdziesięciu festiwalowych gości plejada pierwszoligowych twórców z Czech, Rosji, Białorusi, Wietnamu, Etiopii, Ukrainy, Stanów Zjednoczonych. Do tego wybitni przedstawiciele ważnych środowisk literackich w Polsce – m.in. Krakowa, Słupska, Przemyśla, Bydgoszczy, Warszawy. Do tego oczywiście całe bogactwo poetów wielkopolskich. - nie tylko znakomitych literacko, ale do tego potrafiących znakomicie współpracować, tworzących – moim zdaniem - najbardziej dynamiczną grupę wśród oddziałów Związku Literatów Polskich. Nie umniejszając w niczym roli gości, wśród których znalazły się takie osobistości i osobowości jak Marek Wawrzkiewicz – prezes Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich, Andrzej Dębkowski – redaktor naczelny „Gazety Kulturalnej” czy znakomity aktor i mistrz recytacji poezji Wojciech Siemion – to właśnie gospodarze nadali festiwalowi szczególny charakter. Wielkopolscy poeci – jak przystało na organizatorów – nie stawiali siebie na pierwszym planie – to jednak oni właśnie byli głównymi bohaterami tego wielkiego wydarzenia. Bo to dzięki wysiłkowi i zaangażowaniu członków i zarządu Poznańskiego Oddziału Związku Literatów Polskich pod wodzą Prezesa Zbigniewa Gordzieja (wymieńmy z tego zespołu jeszcze przynajmniej Zdzisławę Kaczmarek, Marię Magdalenę Pocgaj, Pawła Kuszczyńskiego i Dominika Górnego) przy wszystkich trudnościach czasów kryzysu, festiwal odbył się po raz trzydziesty drugi i był wielkim sukcesem. Dzięki ich pasji i determinacji czytelnicy mogli fetować poetów, poeci cieszyć się liczną i inteligentną publicznością i czuć się po prostu potrzebni – Poznaniowi, Wielkopolsce i światu.

II Festiwal Poezji Słowiańskiej & 6. Turniej Jednego Wiersza o Laur Burmistrza Łomianek

2009-10-27T23:28:00.006+01:00

To był rekordowy wieczór poetycki "Na strychu w Łomiankach" - którego pojemną formułą wpisaliśmy się zarówno w II Festiwal Poezji Słowiańskiej jak i prestiżowy 6. Turniej Jednego Wiersza o Laur Burmistrza Łomianek. Rekordowy pod względem gości, którzy pojawiali się w Łomiankach w ramach festiwalu - reprezentujących Ukrainę, Rosję, Łotwę, Mołdawię, Bułgarię, Węgry i oczywiście Polskę. Rekordowy pod względem uczestników Turnieju Jednego Wiersza - których było 52! Nie ukrywam, że tak duża liczba prezentujących się poetów wymusiła pewne zmiany w formule spotkania. Prowadząc ją z Moniką Kowalewską kładliśmy nacisk na tempo i sprawność kolejnych punktów programu. Zrezygnowaliśmy na przykład z przedstawiania szerzej uczestników Turnieju, co zawsze - jeśli tylko to możliwe - staramy się czynić, dodając kilka ciepłych słów o każdym z nich. Chciałem powiedzieć także kilka słów o poezji Wojciecha Borosa - ale zrezygnowałem (mam nadzieję, ze Wojciech wybaczy) bo wymagała tego wyższa racja czasu. Ale to są uwagi na marginesie. Najważniejsze, że zainteresowanie imprezą było rekordowo duże, że goście zagraniczni wnieśli wiele ciepła i powiedzieli wiele dobrych słów o poezji i polskiej poezji w szczególności. Bardzo podobała mi się - powiem więcej - zachwyciła mnie prezentacja Wojciecha Borosa - który naprawdę godnie reprezentował polską poezję i po raz kolejny udowodnił gościom zagranicznym, że w tej dziedzinie jesteśmy mocarstwem światowym (co zresztą usłyszałem po imprezie:-)
Turniej Jednego Wiersza o Laur Burmistrza Łomianek stał na bardzo wysokim poziomie i naprawdę dobrymi tekstami można by obdzielić wiele innych konkursów.

Bardzo dziękuję burmistrzowi Łomianek panu Wiesławowi Pszczółkowskiemu, że wspiera nasze działania poetyckie. Bardzo dziękuję Aleksandrowi Nawrockiemu - dyrektorowi Festiwalu Poezji Słowiańskiej - za możliwość organizacji Dnia Łomiankowskiego Festiwalu. Dziękuję wszystkim - bez których organizacja tej imprezy byłaby niemożliwa: Urszuli Kurek, Teresie Ostapiuk, Włodzimierzowi Fiołkowi, Kamilowi Tomkielowi. Dziękuję serdecznie Waldemarowi Kocikowi za świetne nagłośnienie. Specjalne podziękowania należą się Krzysztofowi Mariuszowi Ciesielskiemu - który wsparł nas oświetleniem i zrobił cudowne zdjęcia z imprezy. I oczywiście - dziękuję pani dyrektor Dorocie Burkhard-Mikrucie - bez której w ogóle nie byłoby "Na strychu w Łomiankach".

W jury Piastowskiej Biesiady Poetyckiej

2009-10-24T23:06:00.013+02:00

Piastowska Biesiada Poetycka jest od wielu lat organizowana przez znakomitego poetę i niezwykle sprawnego animatora kultury Pawła Kubiaka. W tym roku miałem wielki zaszczyt pracować w jury Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego Piastowskiej Biesiady Piastowskiej wraz ze Stefanem Pastuszewskim (przewodniczącym jury), Robertem Miniakiem i oczywiście gospodarzem Pawłem Kubiakiem. Sześć lat temu - siedziałem po drugiej stronie - jako laureat I nagrody ówczesnego jubileuszowego X Konkursu Piastowskiej Biesiady Literackiej.
W ramach programu Biesiady odbyły się prezentacje poetyckie jej uczestników - w tym także jurorów (na zdjęciu - prezentuje wiersze z nowego tomu "Notebook Norwida" - fot. Dorota Ryst) a także wynikła interesująca dyskusja o roli konkursów poetyckich w życiu literackim, roli mediów i pism literackich. Oczywiście momentem kulminacyjnym było wręczanie nagród w konkursie. Dodatkową - emocjonującą atrakcją był Turniej Jednego Wiersza - w którym zwyciężyła Dorota Ryst.

"Złote & czerwone" - spotkanie w Staromiejskim Domu Kultury w Warszawie

2009-10-22T22:25:00.000+02:00

Ponieważ otwarcie naszej wystawy "Złote & czerwone. Zapis z podróży do Chin" przypadło w czasie kiedy razem ze Zbyszkiem Milewskim byliśmy na Podlaskich Spotkaniach Literackich w Białej Podlaskiej i Romanowie, postanowiliśmy uczcić ją kilka dni później. Spotkanie (medisaż???) odbyło się 22 października 2009 r. w Staromiejskim Domu Kultury na Rynku Starego Miasta w Warszawie. Opowiadaliśmy o naszej podróży do Chin i prezentowaliśmy pokaz zdjęć, które nie pojawiły się w naszych poetyckich kolażach. Było to także pierwsze nieoficjalne czytanie naszych utwór inspirowanych Chinami i kulturą chińską - oraz pierwsze czytanie ich tłumaczeń. Gościem specjalnym wieczoru była bowiem Ju Shan - asystentka w Katedrze Języka Polskiego Pekińskiego Uniwersytetu Języków Obcych, która jest tłumaczką naszych utworów na mandaryński. Było to niezwykłe doświadczenie - usłyszeć własne wiersze w tym pięknym i egzotycznym dla naszego ucha języku. Dziękujemy Ju Shan - za Twoją pracę, wielki wysiłek włożony w tłumaczenia - i oczywiście za to, że byłaś na spotkaniu.

Na zdjęciu: Wielki Mur w rejonie Badalin - fot. M. K. Manasterski.

Notebook Norwida - już w Empikach

2009-10-15T23:31:00.002+02:00

W Empikach i dobrych księgarniach pojawiła się właśnie moja nowa książka poetycka "Notebook Norwida" - do kupienia razem z "Poezją dzisiaj" nr 75/76 (w cenie 10 zł razem) w ramach prestiżowej serii "Biblioteka Poezji dzisiaj". To mój piąty wydany zbiór wierszy. Zawiera - co może zaskoczyć moich Czytelników - niemało wierszy miłosnych:-) Oczywiście nie tylko - także w nim wiersze o Lwie R., Bolesławie Leśmianie i tytułowym notebooku Norwida - wiersz "AD 4005" - tutaj do przeczytania, posłuchania i obejrzenia. To także największy (objętościowo) mój zbiór poezji (ponad 90 stron). A w "Poezji dzisiaj" - dwa moje artykuły. Zapraszam do księgarń!

Wystawa "Złote & czerwone" na Rynku Starego Miasta w Warszawie

2009-10-12T18:48:00.002+02:00

Od 10 października do końca miesiąca w Staromiejskim Domu Kultury w Warszawie (Rynek Starego Miasta) czynna jest wystawa kolaży poetyckich "Złote & czerwone. Zapis podróży do Chin". Są to zdjęcia i wiersze Zbigniewa Milewskiego i moje zaprezentowane na dwunastu planszach. Jest to poetycko-fotograficzny zapis naszej wizyty w Chinach w czerwcu 2009 r. - gdzie byliśmy gośćmi China Writers' Association. Zarówno wiersze jak i zdjęcia prezentujemy na wystawie po raz pierwszy...
Na zdjęciu - turyści w Zakazanym Mieście w Pekinie. Fot. M. K. Manasterski.

Gala jubileuszowa Podlaskich Spotkań Literackich w Romanowie

2009-10-11T18:04:00.002+02:00

Drugi dzień XXV Podlaskich Spotkań Literackich to wielka gala w Muzeum Józefa Ignacego Kraszewskiego w Romanowie. Piękny stary dworek w którym mieszkał pisarz tego dnia gości wielu wybitnych pisarzy i poetów a także władze samorządowe najwyższego szczebla Białej Podlaskiej, Powiatu Bialskiego i gminy Wisznica. Dla mnie to już czwarta wizyta w tym pięknym miejscu. Tego dnia bowiem, również po raz 25. odbywa się w Romanowie finał konkursu literackiego im. J. I. Kraszewskiego, którego głównym organizatorem jest Klub Kultury "Piast" w Białej Podlaskiej. W 2003 r. odbierałem tu I nagrodę w konkursie im. J. I. Kraszewskiego w kategorii poezji. W 2006 r. jury konkursu przyznało mi III nagrodę (również w poezji), zaś w 2008 r. otrzymałem bardzo prestiżową Nagrodę Klubu Literackiego "Maksyma". Teraz uczestniczyłem w uroczystościach 25-lecia jako gość, wraz ze Zbigniewem Milewskim, również laureatem konkursu a później także jego jurorem.
Sama impreza udała się znakomicie - bo zresztą atmosfera dworku Kraszewskiego jest niepowtarzalna. A ludzie z Białej Podlaskiej - tacy jak dyrektor Klubu "Piast" Elżbieta Stradczuk czy jej "prawa" ręka Urszula Pietruczuk - literatów po prostu kochają i są gotowe uchylić im nieba.
A najważniejsze to własnie same spotkania. Po raz pierwszy miałem przyjemność rozmawiać z Prezesem Oddziału Lubelskiego Związku Literatów Polskich - Urszulą Gierszon - z którą wcześniej prowadziłem korespondencję mailową. Po raz kolejny - ale jakże miły spotkałem się ze Zdzisławem Włodzimierzem Fronczkiem, redaktorem naczelnym znakomitego pisma "Lublin". Również po raz kolejny - z Janem Kondrakiem - wybitnym bardem i poetą, obdarzonym niezwykłym talentem wokalnym, filarem słynnej lubelskiej Federacji (Janek cudownie grał na premierze mojej ostatniej książki "Portfolio" - tworząc z Andrzejem Kruczem fantastyczny spektakl). To paradoksalne, ale poeci z Warszawy na co dzień też nie mają zbyt wiele czasu by spokojnie rozmawiać - stąd ciekawe i długie rozmowy ze Zdzisławem Tadeuszem Łączkowskim - przewodniczącym konkursowego jury, Zbyszkiem Milewskim, Krzysiem Ciemnołońskim - laureatem pierwszej nagrody. A skoro już o nagrodach mowa - werdykt jury można poznać tutaj . Wśród laureatów - sprawdzeni w konkursowych bojach jak Robert Miniak, czy wymieniony wcześniej Krzysztof Ciemnołoński, czy biało-podlaski bard i poeta, szef Klubu "Maksyma" - Ireneusz Wagner, ale także debiutanci - wśród nich odkrycie poetyckie sezonu - Łucja Dudzińska z Poznania.

"Spa & Fajerwerki" - spotkanie w I LO im. J.I.Kraszewskiego w Białej Podlaskiej

2009-10-09T21:13:00.001+02:00

Trwała jeszcze XXXVIII Warszawska Jesień Poezji, a Zbyszek Milewski, o. Eligiusz Dymowski i Zdzisław Tadeusz Łączkowski i ja ruszyliśmy do Białej Podlaskiej. Tak się bowiem niefortunnie złożyło w tym roku, że terminy Warszawskiej Jesieni i XXV Podlaskich Spotkań Literackich - pokryły się. Zbyszek i ja staraliśmy się pogodzić jakoś obydwie imprezy - odbyliśmy swoje spotkania autorskie w szkołach oraz uczestniczyliśmy w imprezach pierwszego dnia festiwalu. 9 października rano spotkaliśmy się na Dworcu Warszawa Stadion. Podróż zaczęła się dla mnie niezbyt szczęśliwie. Autobus wjechał już do Białej Podlaskiej, ale ja w błogim przeświadczeniu, że wysiadamy na dworcu PKS spokojnie obserwowałem uroki miasta. Tymczasem autobus przystanął na jednej z uliczek a Dzidek Łączkowski krzyknął "Słuchajcie, wysiadamy!". W popłochu zebraliśmy swoje rzeczy i wydostaliśmy się z autobusu. Przy czym mój kaszkiet pojechał dalej.

Ciepłe przyjęcie w Klubie Kultury "Piast" wynagrodziło mi stratę. Na miejscu - niezwykle serdeczni - Dyrektor Klubu Elżbieta Stradczuk, pracownicy Klubu Urszula Pietruczuk i Ireneusz Parafiniuk oraz szef Klubu Literackiego "Maksyma" - Ireneusz Wagner. Ledwie wypiliśmy kawę już trzeba było iść na spotkanie do I Liceum Ogólnokształcącego im. J. I. Kraszewskiego.

Na sali gimnastycznej zgromadzili się uczniowie klas humanistycznych I c, I f, II c, II f, III c i III f. Spotkanie nosiło nazwę "Spa & Fajerwerki" - od tytułów naszych książek poetyckich (moje "Spa", Zbyszka Milewskiego "Fajerwerki"). Po spotkaniu wysłuchaliśmy jeszcze koncertu zespołu "Chwilka" prowadzonego przez Ireneusza Parafiniuka - wśród występujących Kasia Sawczuk z piosenką "Tańczące Eurydyki" z repertuaru Anny German.

Oficjalne otwarcie XXXVIII Warszawskiej Jesieni Poezji

2009-10-08T20:49:00.001+02:00

Jak co roku festiwalowi towarzyszył niepokój, czy w ogóle uda się go zorganizować. I nie o umiejętności organizacyjne tu idzie, ale jak to zwykle - fundusze. Kiedy otrzymałem zaproszenie - mogłem odetchnąć z ulgą. Znów się udało - organizatorom - czyli Zarządowi ZLP pod kierownictwem Marka Wawrzkiewicza. Choć uczestnicy festiwalu sprzed lat twierdza, że to w ogóle nie to samo, co kiedyś. Że nie ma tego rozmachu, ani tylu gości z Polski i zagranicy. Trzeba powiedzieć: dobrze, że się udało choć tyle.

Problemem Warszawskiej Jesieni Poezji jest to, że jest kompletnie niemedialna. W mniejszych miastach przyjazd tylu znakomitych poetów prawdopodobnie byłby zauważony przez media i społeczność. W Warszawie, gdzie tak wiele się dzieje, do mediów przebija się to, co szokuje, zaskakuje, jest czymś nowym. Ale nie wszystko może być czymś nowym. To co w Warszawskiej Jesieni Poezji najważniejsze to spotkania z młodzieżą w szkołach, tzw. lekcje poetyckie. Jest tych lekcji dobrze ponad sto - co roku. Dla mediów to nuda. Co to za sensacja, że mongolski poeta był w jakimś liceum na lekcji? Prawda, że to nieciekawe? Najwyraźniej tak samo myślą warszawskie władze samorządowe - bo też nie chcą festiwalu wspierać. Ale jakoś znowu się odbył.

Tutaj informacje o XXXVIII Warszawskiej Jesieni Poezji

Zdjęcia Zdzisławy Kaczmarek z XXXVIII Warszawskiej Jesieni Poezji

Z Urszulą Zybura i Rafałem T. Czachorowskim w Gimnazjum nr 2 w Dziekanowie Leśnym

2009-10-07T22:46:00.003+02:00

Czytałem Urszulę Zyburę - jeszcze jako dziecko. Przeglądałem "Ziemię Kaliską" i zawsze znajdowałem tam jej zabawne aforyzmy. Gdyby mnie ktoś zapytał o nazwisko poetki współczesnej to na pewno powiedziałbym od razu "Urszula Zybura" w dalszej kolejności wymieniając inne nazwiska. Mieszkaliśmy w tym samym mieście, chodziliśmy tymi samymi ulicami, pewnie kupowaliśmy w samych księgarniach. A jednak - tak to bywa - nigdy jej nie spotkałem. Nigdy do 7 października 2009 r. - kiedy pani Urszula przyjechała na XXXVIII Warszawską Jesień Poezji - a ja miałem przyjemność gościć ją w Łomiankach. Razem z Rafałem T. Czachorowskim spotkaliśmy się z uczniami Gimnazjum nr 2 w Dziekanowie Leśnym (Łomianki).

Tutaj fragment nagrania z tego spotkania

Spotkanie autorskie w XXX Liceum Ogólnokształcącym im. J. Śniadeckiego w Warszawie

2009-10-06T20:05:00.000+02:00

Idea spotkań z poetami w XXX Liceum Ogólnokształcącym ma swoją długoletnią tradycję. Rokrocznie w październiku poeci współcześni polscy i zagraniczni odwiedzają nasze liceum i prowadzą lekcje...

Recytują własne teksty literackie, często uczestnicy zajęć słuchają poezji wygłaszanej w obcych językach, zapoznają się wtedy z melodyką słowacką, czeską, chińską, wietnamską..., poznają tradycje i kulturę nieznanych dotąd regionów. W tym roku zapraszamy na spotkania, które rozpoczną się już 5 października. Harmonogram spotkań:

W tym roku gościmy przedstawicieli kultury Republiki Czeskiej, Słowacji, Mongolii, Austrii, Wietnamu i Rosji. (za www.trzydziestka.edu.pl)

Polska literatura w XXX Liceum Ogólnokształcącym im. J. Śniadeckiego w Warszawie też była reprezentowana przez m.in. Marka Wawrzkiewicza, Zbigniewa Milewskiego i autora tegoż bloga.
6 października 2009 r. odbyłem w spotkania z trzema klasami liceum. Rozmawialiśmy o poezji współczesnej, czytałem swoje wiersze a nawet razem, staraliśmy się pisać limeryki.

Spotkanie w II Liceum Ogólnokształącym im. C. K. Norwida w Ostrołęce

2009-09-25T23:19:00.000+02:00

25 września 2009 r. byłem gościem II Liceum Ogólnokształcącego im. Cypriana Kamila Norwida w Ostrołęce. Spotkanie odbyło się w ramach XIII Spotkań Literackich na Kurpiach organizowanych przez Miejska Bibliotekę Publiczną im. Wiktora Gomulickiego w Ostrołęce. Podczas spotkania przeczytałem m.in. wiersz "A.D. 4005". W gościnnych progach licealnej biblioteki długo i sympatycznie rozmawialiśmy o poezji, życiu literackim, książkach, początkach literackich, studiach polonistycznych i podróży do Chin. Choć odbyłem już lekcje poetyckie w wielu szkołach - moje spotkanie w Ostrołęce zapamiętam jako wyjątkowo udane a młodzież - znakomicie przygotowaną i niezwykle ciekawą wszystkiego, co z literaturą współczesną związane. Bardzo dziękuję za te miłe chwile i kwiaty...

W jury XVII Ostrołęckiego Konkursu Literackiego im. Dionizego Maliszewskiego

2009-09-24T22:47:00.001+02:00

Ostrołęcki Konkurs Literacki im. Dionizego Maliszewskiego zawsze miał dla mnie ogromne znaczenie. Trzykrotnie próbowałem swych sił w tym konkursie i trzykrotnie zdobywałem w nim nagrody. Bywanie laureatem w konkursie ostrołęckim zawsze było dla mnie wielką radością i silną motywacją do twórczej pracy. Jednym z moich wierszy nagrodzonych w Ostrołęckim Konkursie był "A.D. 4005" - utwór, który znalazł się właśnie w moim najnowszym zbiorze wierszy "Notebook Norwida" (książka dostępna wraz z nr 75/75 "Poezji Dzisiaj).
Kiedy po kilku latach otrzymałem zaproszenie do jury tegoż szacownego konkursu - poczułem się poetą spełnionym. Było to bardzo radosne, ale i wzruszające. Kiedyś sam oceniany przez jurorów, teraz razem z nimi będę oceniał cudze wiersze.
Praca jurora jest bardzo trudna i odpowiedzialna (choć zdaję sobie sprawę z tego, że nie wszyscy, którzy oceniają wiersze w konkursach literackich podchodzą do sprawy tak bardzo serio). Owszem, konkurs jest po trosze zabawą, przedsięwzięciem, które służy szerokim celom popularyzacji literatury. Ale dla jego uczestników te szerokie cele nie są ważne - oni myślą o swoich zestawach powierzonych jurorom. Każdy, kto nakleił znaczek na kopertę, włożył do środka swoje wiersze i wysłał na konkurs - oczekuje (i ma prawo oczekiwać!), że jego utwory będą przeczytanie uważnie, z życzliwością. I ocenione - sprawiedliwie, podług wiedzy i doświadczenia osób oceniających. Praca w jury nie jest więc (jak się niektórym wydaje) przejrzeniem tekstów i wybraniem tych, które nam się podobają. To ciężka praca wyłuskiwania pośród setek tekstów utworów najlepszych. To trudna selekcja przy której trzeba się trzy razy zastanowić zanim zdecydujemy się odłożyć zestaw na bok. Sam podział nagród to (wbrew pozorom) sprawa już nie tak istotna.
Oczywiście dla każdego laureata ma ogromne znaczeniem, które zajął miejsce i jaki jest wymiar jego nagrody. Jednak dla jurorów najważniejszym celem jest zebranie najważniejszych tekstów. Ostateczny spór, komu przypada pierwsza, komu kolejne nagrody to już zwieńczenie pracy. W dyskusji wyłania się werdykt, który później poznaje świat. Tym razem (zdradzę trochę z kuluarów) jurorzy (Sabina Malinowska, Anna Nawodna, Aleksander Nawrocki i ja) byliśmy bardzo zgodni i werdykt udało nam się wypracować szybko i jednogłośnie. I co dla mnie niezwykle ważne, kiedy usłyszałem nagrodzone wiersze podczas imprezy finałowej 24 września 2009 r. w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Wiktora Gomulickiego w Ostrołęce - utwierdziłem się w przekonaniu, że pracę jurorską wszyscy razem wykonaliśmy bardzo dobrze.

Słów jeszcze kilka o samym finale - będącym jednym z elementów XIII Spotkań Literackich na Kurpiach. Impreza była bardzo udana. Aleksander Nawrocki jako przewodniczący jury błyszczał niezwykle trafnymi i pełnymi humoru wypowiedziami. Bardzo ciekawy był koncert poetycki w wykonaniu zespołu Małgorzata Krawczak (kierownictwo artystyczne, śpiew), Marcelina Krawczak (skrzypce, śpiew), Bożena Jeruzalska (instrumenty perkusyjne, śpiew) , Wojciech Richter (gitara). Aleksander Nawrocki wręczył znakomitemu pisarzowi Alfredowi Sierzputowskiemu wręczył uroczyście legitymację elitarnej międzynarodowej organizacji pisarskiej Authors and Publicists International Association (do której i ja zostałem przyjęty kilka miesięcy temu). Nagrody w konkursie wręczyli wiceprezydent Ostrołęki Grzegorz Płocha i Przewodniczący Rady Miasta Dariusz Maciak. A dla mnie impreza była kolejną okazją, żeby choć na chwilę porozmawiać z ostrołęckimi poetami - Radosławem Sobotką (laureatem I nagrody), Karolem Samselem, Adamem Ladzińskim i Wiesławem Januszem Mikulskim.

O Juliuszu Słowackim w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ostrołęce

2009-09-24T10:32:00.000+02:00

24 września 2009 r. w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Wiktora Gomulickiego w Ostrołęce odbyła się sesja "Słowacki wielkim poetą był" otwierająca XIII Spotkania Literackie na Kurpiach. Sesję poprowadził Karol Samsel, młody i znakomity poeta i krytyk literacki z Ostrołęki. W dyskusji przeprowadzonej w roku obchodów 200. rocznicy urodzin Juliusza Słowackiego wzięli udział: Jan Zdzisław Brudnicki - wybitny krytyk literacki, Aleksander Nawrocki - poeta, wydawca, redaktor naczelny "Poezji Dzisiaj" i autor niniejszego bloga. Jan Zdzisław Brudnicki opowiadał o Słowackim, jego legendzie, nawiązaniach do jego twórczości u twórców późniejszych, w sposób niezwykle barwny i piękny. Aleksander Nawrocki skoncentrował się na biografii poety, zwłaszcza mniej znanych czy przemilczanych faktach opierając się na materiałach, które zgromadził w specjalnym, poświęconym Słowackiemu numerze "Poezji Dzisiaj". O formie i jakości tej prelekcji niech świadczy fakt, że po sesji poświęconej wieszczowi numer "Poezji Dzisiaj" zawierający wspomniany artykuł został zakupiony przez władze miasta Ostrołęki dla bibliotek wszystkich szkół w mieście!
Dyskusję inteligentnie i niezwykle sprawnie moderował Karol Samsel, który również przygotował znakomite wystąpienie poświęcone m.in.ekranizacji "Balladyny". Publiczność, która licznie stawiła się w Bibliotece życzliwie przyjęła również mój referat "Bo to jest wieszcza najjaśniejsza chwała. Juliusz Słowacki w świecie WEB 2.0". Tekst mojego wystąpienia ukaże się w najbliższym numerze "Poezji Dzisiaj".
Sesja o Juliuszu Słowackim otworzyła XIII Spotkania Literackie na Kurpiach. Już wkrótce napiszę więcej o tej świetnie przygotowanej imprezie i związanym z nią rozstrzygnięciu XVII Ostrołęckiego Konkursu Literackiego im. Dionizego Maliszewskiego.

Fot. - Miejska Biblioteka Publiczna w Ostrołęce - fot. 1 - prelekcja Aleksandra Nawrockiego, obok autor bloga; fot. 2. Karol Samsel prowadzi dyskusję, obok Jan Zdzisław Brudnicki.

Zbyszek Milewski w Burakowie

2009-09-16T23:07:00.000+02:00

16 września 2009 r. w Filii Domu Kultury w Łomiankach na osiedlu Buraków-Wrzosów odbyły się Warsztaty Naprawy Tekstów - pierwsze po wakacyjnej przerwie. Prowadził je Zbigniew Milewski, poeta, krytyk literacki, towarzysz z chińskiej eskapady. Jako prowadzący warsztaty zrobił niesamowite wrażenie na uczestnikach - jedna z poetek powiedziała, że będzie musiała teraz 300 wierszy poprawić! Kolejne warsztaty już 14 października a poprowadzi je Dorota Ryst.

Gazeta Świętojańska o mnie...

2009-09-11T17:34:00.000+02:00

Stryszne opowieści ze... Strychu

(...) Wakacje, wczasowicze, plażowicze i smażone ryby… wszystko minęło. Przyszedł kolejny miesiąc i kolejne spotkanie Przystani Poetyckiej Strych. Tym razem, na wrześniowym spotkaniu w Cafe Strych gościł Miłosz Kamil Manasterski, autor książek poetyckich, laureat konkursów literackich i animator kultury z Łomianek pod Warszawą. To miejscowość na krańcach Warszawy, tam gdzie droga wylotowa ze stolicy kieruje się na północ. Autor przyjechał jednak pociągiem, omijając korki drogowe, na trasie przy Łomiankach. Express jak strzała dotarł nad morze i wbił się w złoty piach gdyńskiej plaży. Zaszumiało morze... Skrzek mew odbił się od ścian połyskujących wieżowców i spłynął po spadzistym dachu zabytkowej gdyńskiej chaty rybackiej. Zaszurały buty po bruku kawiarenki i stopniach schodów. Za barem i między stolikami sal kawiarni krzątał się Gospodarz Cafe Strych, Kuba Boczek wraz z piękniejszą asystą. Ucichła muzyka i zatrzeszczał włączany mikrofon. Zebraną publiczność i autora powitali jak zawsze w imieniu Centrum Kultury w Gdyni i Przystani Poetyckiej Strych, prowadzący spotkania Wojciech Boros i Paweł Baranowski. Jak zazwyczaj, publiczność zasilili poeci i poetki, sympatycy oraz mile widziani przypadkowi konsumenci kawiarnianych smakołyków. Mikrofon trafił w ręce zaproszonego gościa, a jego głos i wiersze zabrzmiały pod strychowym sklepieniem. Poruszający się pośród codziennych scen i zjawisk z życia przeciętnego człowieka i obywatela, przystępny język autora delikatnie przemycał swą poetykę. Tak więc, tematyka i stylistyka, nadawała utworom estetykę plakatów, którymi można by plakatować miasta, miasteczka i wsie oraz środki publicznej komunikacji. Poeta, słowem, niczym Chłopiec z plakatu, rozwieszał wokoło swoje poetyckie plakaty. Galeria słowa objęła trzy tomiki: „Sztuka czytania”, „Portfolio”, „Spa” oraz kilka najnowszych prac odczytanych z coraz powszechniej stosowanych przez poetów – kieszonkowych „note booków” tj. z telefonu komórkowego. Autor zaprezentował indywidualną sztukę nauki czytania otaczającego świata, z pogranicza bajek, czy biblijnych opowieści i rzeczywistości. Historii dłuższych i krótszych. Dłuższych choćby pozornie, jak w wierszu p.t.: „Inna strefa czasowa” gdzie autor wyznaje: „[…]Jak zwykle spóźniony […] byłem pierwszy […] oraz „[…]w wolną miłość też już nie wierzę”. Krótsze historie, to choćby te, które dzieją się pomiędzy fryzjerką ,a mężczyzną w jej fotelu. Chwile, które trwają zbyt krótko i ostro, jak właśnie w wierszu p.t.: „Cięcie”, w którym czasu jest tyle ile trwa: „[…] strzyżenie męskie[…]”. Tematów do plakatowania było więcej – zainteresowanych odsyłam do tomików wierszy autora.

W dogrywce, poeta, animator kultury odpowiadał na pytania, jak na przykład czemu zajął się twórczością i działalnością kulturalną, i na inne zadane także w cztery oczy. Jako animator kultury, autor, prowadzi spotkania poetyckie w Łomiankach. Miejsce odbywania imprez nazwane zostało „Na Strychu” w nawiązaniu do piosenki Agnieszki Osieckiej zaczynającej się od słów „Tam na Strychu w Łomiankach[…]”. Okazuje się więc, że niemal każda miejscowość, miejsce jest związane z kulturą w różnoraki sposób, poprzez urodzonych lub zamieszkujących artystów albo wydarzenia artystyczne, czy wywołane inspiracje…

Na "Strychu" w Gdyni...

2009-09-10T17:59:00.000+02:00

W czwartek 10 września 2009 r. byłem gościem Przystani Poetyckiej "Strych" w Gdyni, której organizatorami są Cafe Strych i Centrum Kultury w Gdyni. Gospodarzami spotkania byli znakomici trójmiejscy poeci Wojciech Boros i Paweł Baranowski.
Wizytę w Gdyni zapamiętam z wielu powodów. Po pierwsze odkryłem, że prędkość handlowa polskich pociągów ekspresowych spółki Intercity może spaść do 50 km/h. Do Gdyni z Warszawy jechałem ekspresem 6 i pół godziny. Być może jest to związane z programem rozwoju czytelnictwa, bo ja na przykład w tym czasie przeczytałem kilka tomików poetyckich siedząc w Warsie. Gdynia widziana dość przelotnie okazała się miastem o wielkim uroku, które należałoby dobrze poznać. Miejmy nadzieję, że będzie jeszcze okazja.
Po drugie - ważne było samo miejsce imprezy - bardzo klimatyczna, pełna uroku kawiarnia Cafe Strych urządzona z dużym smakiem w zabytkowym domu - pozostałości dawnej wiejskiej zabudowy Gdyni, choć znajduje się w samym sercu miasta - na podwórzu przy placu Kaszubskim. Polecam to miejsce wszystkim, którzy zaokrętują w Trójmieście.
Po trzecie - jako organizator i autor imprezy "Na strychu w Łomiankach" miałem wielką satysfakcję odwiedzić "Strych" oryginalny (część stolików kawiarni rzeczywiście znajduje się na poddaszu), którego literacka tradycja sięga 2002 r..

Po czwarte - gdyńska publiczność - wrażliwa, znakomicie przygotowana do odbioru poezji współczesnej, o otwartych umysłach i dużym poczuciu humoru.
Po piąte - gospodarze wieczoru Paweł Baranowski i Wojciech Boros - świetni poeci, o których wiele słyszałem i wreszcie miałem okazję lepiej poznać, ludzie niespokojnego ducha w najlepszym tego słowa znaczeniu, gotowi uczynić z Gdyni najważniejszy ośrodek literacki w Polsce (co zapewne im się uda). Obu - Wojtkowi i Pawłowi bardzo dziękuję - za zaproszenie, za spotkanie, za okazaną przyjaźń i serdeczność.

Nocne rozmowy w Radiu Niepokalanów

2009-08-18T23:48:00.000+02:00

18 sierpnia 2009 r. byliśmy ze Zbyszkiem Milewskim gośćmi redaktor Malwiny Szymańskiej w Radiu Niepokalanów. Nocna rozmowa o Chinach i literaturze wciągnęła nas tak bardzo, że nawet nie wiedzieliśmy kiedy minęły dwie godziny audycji. Wielka w tym zasługa red. M. Szymańskiej, która "przesłuchała" nas bardzo podchwytliwe i skutecznie. Warto w tym momencie przypomnieć, że Radio Niepokalanów to jedna z najstarszych polskich rozgłośni radiowych uruchomiona jako trzecia w Polsce w roku 1938 przez św. Maksymiliana Kolbe. Dzisiaj Radio Niepokalanów prowadzone przez ojców franciszkanów nadaje swój program dla centralnej Polski - można je słucha w regionie łódzkim i warszawskim (oraz oczywiście przez internet). Za sprawą takich oddanych kulturze dziennikarzy jak red. Malwina Szymańska jest to jedna z polskich rozgłośni w której ciągle obecna jest literatura i sprawy życia literackiego.
Fotografia: Anna Milewska.

Audycja literacka w Radiu Niepokalanów

2009-08-17T21:54:00.004+02:00

Zapraszam serdecznie 18 sierpnia 2009 r. o godz. 21.30 do słuchania Radia Niepokalanów (łódzkie 96,8 FM - mazowieckie 102,7FM oraz on-line w internecie. Wraz z poetą Zbigniewem Milewskim będę gościem audycji literackiej redaktor Malwiny Szymańskiej. Będziemy opowiadać o naszej podróży do Chin, czytać utwory inspirowane chińską kulturą. Zabieram ze sobą także parę płyt ze współczesną muzyką chińską... Zapraszam serdecznie!

Pekin, Szanghaj, Badalin...

2009-06-12T22:27:00.000+02:00

W dniach 4-12 czerwca 2009 r. wraz z Lidią Żukowską, Zdzisławą Kaczmarek i Zbigniewem Milewskim byłem członkiem delegacji Związku Literatów Polskich w Chinach. Byliśmy gośćmi China Writers' Association - federacji związków pisarskich w Chinach, a także Beijing Writers' Association i Shanghai Writers' Association. W tej niezwykłej podróży odwiedziliśmy i zwiedziliśmy Pekin, Szanghaj i Badalin, gdzie wspinaliśmy się na Wielki Mur. W ramach programu wizyty spotkaliśmy się z pisarzami chińskimi w Pekinie i Szanghaju, Ambasadorem RP w ChRL panem Krzysztofem Szumskim i polonistami w Katedrze Języka Polskiego Pekińskiego Uniwersytetu Języków Obcych m.in. prof. Zhao Gang - dziekanem katedry i Jagną Malejką. Cały czas podczas naszego pobytu troskliwie opiekowała się nami nasza tłumaczka, młoda polonistka Ju Shan, za co jej bardzo dziękujemy.
Wielkie podziękowania należą się panu Zhang Tao, dyrektorowi ds. współpracy zagranicznej w China Writers` Association, panu Zhao Lihong wiceprezesowi Shanghai Writers' Association oraz panu Chen Xiandi dyrektorowi Shanghai Writers' Association, który troszczył się o nas podczas naszego pobytu w Szanghaju. Nasi gospodarze okazali nam wielką gościnność i przyjaźń jednocześnie pokazując nam niezwykłe piękno chińskiej kultury i literatury.

Artur Fryz na majowym Warsztacie Naprawy Tekstów

2009-05-20T23:31:00.000+02:00

20 maja 2009 w Filii Domu Kultury w Łomiankach, mieszczącej się na osiedlu Buraków-Wrzosów odbyły się kolejne warsztaty literackie w ramach cyklu "Warsztat Naprawy Tekstów". Tym razem miałem przyjemność gościć Artura Fryza, znakomitego poetę, dziennikarza, autora piosenek i animatora kultury z Kutna, organizatora bardzo ważnego i z każdą edycją coraz większego Festiwalu "Złoty Środek Poezji". Artur poprowadził warsztaty z niezwykłym profesjonalizmem, wyczuciem i wrażliwością. Obszerną relację z warsztatów zamieścił tygodnik "Życie Łomianek.pl". A tutaj prezentujemy zdjęcia z Warsztatów Naprawy Tekstów z Arturem Fryzem w roli głównej.

Nagroda Specjalna "Głosu Nauczycielskiego"

2009-05-19T23:32:00.000+02:00

Otrzymałem Nagrodę Specjalną Redakcji Tygodnika "Głos Nauczycielski"! Bardzo się cieszę, ale nagrody nie odbiorę osobiście, bo będę reprezentował wtedy polską poezję w Chinach:)

"Na strychu w Łomiankach" - 17 maja 2009 r.

2009-05-17T23:41:00.000+02:00

17 maja w Domu Kultury w Łomiankach odbyła się kolejna impreza z cyklu "Na strychu...". Tym razem wsparcie merytoryczne okazało nam Polskie Stowarzyszenie Kultury Europejskiej - Societe Europeen de Culture. W programie wieczoru były prelekcje Eugeniusza Kabatca, Janusza Termera, Zdzisława Tadeusza Łączkowskiego i Zbigniewa Irzyka. Znany aktor Jakub Snochowski czytał fragmenty prozy Marii Kuncewiczowej. Tradycyjnie odbył się Turniej, ale nietradycyjny, bo już nie Jednego Wiersza, ale Jednego Tekstu. Oznaczało to, że można zaprezentować dowolny gatunek literacki, byle forma była krótka. Jak zawsze ostatnio cudownie spisał się Krzysztof Mariusz Ciesielski, nota bene laureat Turnieju Jednego Tekstu, który zrobił cudowne zdjęcia i nagrania. Zdjęcia możecie oglądać już dzisiaj, filmy są jeszcze w "obróbce". Fantastyczny koncert dał zespół Projekt Grzegorza Rogali, ale w tle pokazu zdjęć słyszycie inny zespół Grzegorza, Kattornę, która również występowała w Łomiankach, kilka "Strychów" wcześniej...

Paweł Kubiak w "Życiu Podwarszawskim"

2009-05-15T23:47:00.005+02:00

Paweł Kubiak, świetny poeta, dziennikarz i animator kultury, członek Związku Literatów Polskich, w "Życiu Podwarszawskim - Życiu Pruszkowa" nr 3 (227) z 24.04.2009 opublikował 5 moich wierszy, a opatrzył je takim oto wstępem:
Będzie to "Kącik " (Poetów - red.) iście tematyczny. Przed świętami Wielkiej Nocy zamieszczamy wiersze nawiązujące wprost do życia i działania ("działalności brzmi jakoś nazbyt współcześnie) chrześcijańskich świętych. Nawiązujące w sposób nie tylko teologicznie wyrazisty, ale też współcześnie interesujący, a momentami intrygujący. Tym wierszom się po prostu wierzy, co w epoce deprecjacji wszelkich autorytetów jest wprost bezcenne.

Poetą, który pracuje właśnie nad cyklem XXI-wiecznych "Żywotów Świętych" jest Miłosz Kamil Manasterski z Łomianek. Opublikował kilka tomików poetyckich, nie stroni od współpracy z radiem oraz prasą. Jest zwycięzcą wielu ogólnopolskich zmagań poetyckich, w tym konkursu Piastowskiej Biesiady Poetyckiej. Członek Związku Literatów Polskich. A ma zaledwie 32 lata!
Ożywił życie poetyckie najmłodszego do niedawna polskiego miasta, nieodległych Łomianek. Zorganizował nowe struktury, przekonał miejscowe władze do wspierania sztuki słowa, przyciągnął literatów z Warszawy i okolic. Bez przesady można stwierdzić, że dzisiejsze Łomianki to poetycki tygrys Mazowsza.

Bardzo dziękuję za te piękne słowa, bardzo mobilizujące i bardzo ciepłe...

Nagroda Prezydenta Łomży za wiersz poświęcony Janowi Kulce

2009-04-25T23:26:00.000+02:00

Otrzymałem Nagrodę Prezydenta Łomży za wiersz "Nowogród 1981" poświęcony Janowi Kulce i Czesławowi Miłoszowi!

"Msza za miasto" - Dorota Ryst i Miłosz Kamil Manasterski na warszawskiej Pradze Płd.

2009-04-24T22:53:00.000+02:00

24 kwietnia w Centrum Promocji Kultury w Warszawie (Praga Południe) odbyło się spotkanie zatytułowane "Msza za miasto" - promocja książek poetyckich Czasunek Doroty Ryst i mojego Portfolio. Generalnie była to powtórka spotkania z 1 kwietnia w Domu Literatury ze zmienionym scenariuszem i inną scenografią. Zamiast historycznej sali nowy budynek i nowa galeria na piętrze. Spotkanie prowadził Jan Zdzisław Brudnicki od lat związany z "Praską Przystanią Słowa" i innymi działaniami literackimi na Pradze Płd. Powiedział o bohaterach tego wieczoru wiele ciepłych słów. A na sali wspaniali goście m.in. Zdzisław Tadeusz Łączkowski, Zbigniew Irzyk, Ewa Zelenay, Zofia Mikuła, Jacek Karolak i niezawodny Krzysztof Mariusz Ciesielski, który zrobił wiele pięknych zdjęć i nagrał czytane przez nas wiersze, za co oboje z Dorotą jesteśmy mu niezmiernie wdzięczni. Tutaj można obejrzeć zdjęcia Krzysztofa z imprezy.

Warsztat Naprawy Tekstów z Januszem Termerem

2009-04-22T23:06:00.000+02:00

22 kwietnia 2009 r. w Filii Domu Kultury w Łomiankach, przy ul. Kościuszki 10, odbył się kolejny Warsztat Naprawy Tekstów. Konsultacje dla twórców słowa prowadził tym razem Janusz Termer (na zdjęciu obok), znakomity krytyk literacki, członek Związku Literatów Polskich i Societe Europeene de Culture. Spotkanie upłynęło nam w serdecznej, ciepłej atmosferze, która naprawdę ułatwiała otwarcie się autorom. Ten Warsztat zdominowała proza, ale nie zabrakło również ciekawej poezji. W spotkaniu uczestniczyła m.in. Regina Sułkowska, prozaik i dziennikarz "Życia Łomianek". Janusz Termer jak zwykle w znakomitej formie, błyskotliwymi uwagami i cennymi poradami wsparł uczestników warsztatów i zachęcił do dalszej pracy twórczej.

Na strychu w Łomiankach - Światowy Dzień Poezji 2009

2009-04-17T23:29:00.000+02:00

17 kwietnia w odbyła się w Domu Kultury w Łomiankach kolejna impreza z cyklu „Na strychu w Łomiankach”, tym razem w doborowej zagranicznej obsadzie. Impreza była włączona w obchody Światowego Dnia Poezji. Usłyszeliśmy koncert znakomitej ukraińskiej śpiewaczki Oleksandy Żurawlew, wiersze Reginy Pszczołowskiej i Aleksandra Sokołowskiego – poetów, gości „Strychu” z Litwy. Polskę reprezentowali poeci Anna Mirowska i Juliusz Erazm Bolek. Podczas „Strychu” odbył się także pokaz przedpremierowy filmu Daniela Tendaja „Teatr niepozorny”. Zdjęcia do filmu łomiankowskiego twórcy były realizowane m.in. w Filii Domu Kultury w Burakowie.

„Na strychu” nie zabrakło Turnieju Jednego Wiersza, w którym jurorzy (Juliusz Erazm Bolek – przewodniczący, Zdzisław Tadeusz Łączkowski i Zbigniew Irzyk) przyznali aż pięć równorzędnych nagród (po 200 zł każda), które otrzymali: Natalia Pietrucha, Agata Kornacka, Katarzyna Rybak, Andrzej Stasiak i Michał Czaja. Wyróżnienia książkowe otrzymali Eliza Kalińska, Aleksandra Stembnowska, Agnieszka Żądło, Tamara Pietrzykowska i Jacek Dobrzyniecki. W turnieju wzięło udział 19 poetów z Łomianek, Warszawy, Czosnowa, Czerwińska, Halinowa, Konstancina-Jeziornej, Brwinowa i Błonia.

Bardzo dziękuję Monice Kowalewskiej, która prowadziła wraz ze mną imprezę. Obsługą techniczną zajęła się niezastąpiona Urszula Kurek. Reżyserem dźwięku był Waldemar Kocik. Fantastyczne zdjęcia i nagrania wideo zrealizował Krzysztof Mariusz Ciesielski. Wielkie i serdeczne podziękowania dla wszystkich.

Tutaj można obejrzeć zdjęcia z imprezy (wszystkie fotografie Krzysztof Mariusz Ciesielski)

Spotkanie autorskie Wiesława Stanisława Ciesielskiego

2009-04-16T23:21:00.000+02:00

16 kwietnia, kilka godzin po oficjalnym wręczeniu nagród Światowego Dnia Poezji 2009 w Biliotece przy ul. Świętojańskiej 5 na Starym Mieście w Warszawie odbyło się spotkanie Wiesława Stanisława Ciesielskiego, laureata nagrody ŚDP 2009. Spotkanie to prowadził autor tego bloga, a uczestniczyli w nim m.in. znakomici poeci Stefan Jurkowski, Paweł Kubiak i Andrzej Dębkowski i sam główny organizator Światowego Dnia Poezji Aleksander Nawrocki. Wiesław przeczytał kilkanaście swoich utworów, odpowiadał na pytania publiczności. Ponieważ spotkanie rozpoczęło się o 17.00 a już o 20.00 rozpoczynał się koncert poetycki pod kolumną króla Zygmunta, zatem nie mogliśmy nazbyt rozciągać spotkania w czasie.

Otrzymałem nagrodę literacką "Poezji dzisiaj" dla młodego twórcy

2009-04-16T21:58:00.000+02:00

16 kwietnia w Domu Literatury odbyła się inauguracja polskich obchodów Światowego Dnia Poezji. Jednym z wielu punktów niezmiernie bogatego programu było wręczenie nagród. Nagrodę Award Word Day of Poetry UNESCO 2009 za całokształt twórczości otrzymał Wiesław Stanisław Ciesielski. Odznakę „Zasłużonego dla Kultury Polskiej” i Nagrodę Prezydenta Miasta Żyrardowa otrzymał poeta i animator kultury Jerzy Paruszewski. Natomiast Nagrodę Literacką "Poezji dzisiaj" dla młodego twórcy otrzymał Miłosz Kamil Manasterski :-)
Nagrodą jest siedmiodniowy pobyt w Paryżu. Na dyplomie znajdują się słowa "poecie, wybitnemu animatorowi kultury"... Na fotografii moment po wręczeniu nagrody, autorem zdjęcia jest Barbara Nawrocka.
Redaktorowi Naczelnemu "Poezji dzisiaj" Aleksandrowi Nawrockiemu i całej kapitule Nagrody składam wielkie wyrazy podziękowania i oświadczam, że nagrodę traktuję jako zaciągnięty kredyt, który muszę spłacić poezją i działalnością literacką. BARDZO DZIĘKUJĘ!!!
Wielkie gratulacje dla pozostałych laureatów nagród Wiesława St. Ciesielskiego i Jerzego Paruszewskiego.

4. rocznica śmierci Jana Pawła II w Łomiankach

2009-04-02T23:07:00.000+02:00

2 kwietnia jak cała Polska obchodziliśmy w Łomiankach 4. rocznicę śmierci Jana Pawła II. Po raz trzeci przypadł mi zaszczyt prowadzenia ceremonii pod pomnikiem papieża przed Integracyjnym Centrum Dydaktyczno-Sportowym w Łomiankach i wcześniejszego koncertu w auli widowiskowej ICDS (na zdjęciu obok, fot. Krystyna Łukaszewicz). Uroczystości uświetnił występ chóru Allegrezza del Canto, który brawurowo wykonał Mszę góralską Maklakiewicza. Muzycznie wspierały nas również bębny z Akademii Niebiańskich Rytmów Krystiana Tyrańskiego. W programie miało się również znaleźć odczytanie fragmentów Tryptyku rzymskiego. Ale ostatniego dnia, tuż przed koncertem za zgodą mojej szefowej Doroty Burkhard-Mikruty zmieniłem czytany utwór. Ostatecznie w miejsce Tryptyku przeczytałem obszerny fragment przepięknego poematu Zdzisława Tadeusza Łączkowskiego Syn ziemi swojej. Miałem przeczucie, że ten utwór zabrzmi tego wieczora wyjątkowo... Jeszcze przed koncertem zdążyłem zadzwonić do Dzidka i poprosić go o zgodę na prezentację tego utworu i wskazówki w jaki sposób należy go czytać. Poemat wywołał wielkie wrażenie. Jeszcze kilka dni później spotykałem uczestników koncertu gratulujących wyboru tekstu, opowiadających o swoich emocjach z nim związanych. Wszystkie te opinie starałem się przekazać jego autorowi, który w sposób niesłychanie proroczy w swoim poemacie zawarł gotową już litanię - modlitwę do papieża - przyszłego świętego. Dzidek wspominał, że kiedy publikował tekst w latach 80-tych ubiegłego wieku wiele środowisk, także katolickich, atakowało go za to, że stawia Ojca Świętego na równo ze świętymi kościoła... Być może to właśnie Zdzisław Tadeusz Łączkowski był pierwszym, który dostrzegł tak jasno świętość Karola Wojtyły...

Spotkanie w Domu Literatury na Prima Aprilis

2009-04-01T22:38:00.000+02:00

Termin wybrany był zupełnie nieprzypadkowo. 1 kwietnia 2009 r. w Domu Literatury w Warszawie odbyło się wspólne spotkanie autorskie Doroty Ryst i autora tegoż bloga pod tytułem "Msza za miasto". Prezentowaliśmy nasze książki "Czasunek" (Doroty Ryst) i moje "Portfolio" wydanych w ramach serii Łomiankowska Premiera Literacka przez Dom Kultury w Łomiankach i Wydawnictwo Książkowe "IBiS". Imprezę poprowadził wiceprezes Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich Stefan Jurkowski. Słowo wstępne wygłosił nasz związkowy kolega - znakomity krytyk Zbigniew Irzyk. Staraliśmy się z Dorotą o stworzenie poetyckiego dwugłosu - czytaliśmy swoje wiersze naprzemiennie, starając się wiązać je w jedną całość. Zdaniem publiczności udało się, choć znakomity krytyk Janusz Termer nie bez racji zauważył, że całość była nieco za długa. Nie jestem w stanie wymienić wszystkich obecnych, więc z góry przepraszam pominiętych. Byli z nami tego dnia m.in. nasz wydawca szef Wydawnictwa Książkowego "IBiS" Aleksander Nawrocki, znany krytyk Jan Zdzisław Brudnicki, poeci, członkowie zarządu OW Związku Literatów Polskich Zbigniew Milewski i Juliusz Erazm Bolek, młodzi poeci Monika Anna Gąsiorek, Karol Samsel, Krzysztof Ciemnołoński i Michał Kasprzak.
Cóż mogę jeszcze dodać... Dom Literatury to miejsce magiczne. Pamiętam, jak w 1995 r. przechodząc z moim przyjacielem Jackiem Kominkiewiczem Krakowskim Przedmieściem westchnąłem na widok szyldu na kamienicy oznaczonej numerami 87/89. Marzyłem wtedy, żeby móc kiedyś tam wejść i poczuć się jak prawdziwy literat. Za każdym razem kiedy czytam swoje wiersze w Domu Literatury ta chwila do mnie wraca. A tego dnia wróciła szczególnie silnie, ponieważ tym razem to ja, po raz pierwszy, w tym historycznym miejscu byłem bohaterem spotkania autorskiego, o czym czternaście lat temu nie śmiałem nawet pomarzyć...

Tutaj można obejrzeć zdjęcia ze spotkania w Domu Literatury

Łomiankowska Premiera Literacka: "Portfolio"

2009-03-27T23:38:00.000+01:00

27 marca 2009 w Domu Kultury w Łomiankach odbyła się Łomiankowska Premiera Literacka poświęcona mojej ostatniej książce poetyckiej "Portfolio". Trudno mi zachować trzeźwy dystans i nie zachwycać się tą imprezą, jako, że Dom Kultury przygotował prawdziwą fetę. Wstęp wygłosił znakomity młody poeta i krytyk Karol Samsel. Andrzej Krucz i Jan Kondrak stworzyli fantastyczne widowisko złożone z piosenek Janka i moich wierszy genialnie interpretowanych przez Andrzeja Krucza. Na imprezie obecni byli m.in. burmistrz Łomianek Wiesław Pszczółkowski wraz z żoną, Zbigniew Irzyk, dyrektor Domu Kultury w Łomiankach Dorota Burkhard-Mikruta, poeta i rzeźbiarz Kazimierz Peczyński. Ścieżkę dźwiękową zarejestrował świetny akustyk Waldemar Kocik i jeśli wszscy współtwórcy tego poetyckiego koncertu wyrażą na to zgodę, to przynajmniej jakieś jego fragmenty udostępnimy w internecie. Niezastąpiony Krzysztof Mariusz Ciesielski zrobił mnóstwo fantastycznych zdjęć, która można obejrzeć TUTAJ. A poniżej zdjęcia Krzysztofa Mariusza w postaci pokazu na YouTube z fragmentem wypowiedzi Karola Samsela. Wsród moich gości pojawili się m.in. przyjaciele Aleksandra Sobolewska, Monika i Tomasz Jankowscy
Wszystkim którzy byli tego wieczora w Domu Kultury w Łomiankach - BARDZO DZIĘKUJĘ -
niezmiernie szczęśliwy autor.

W jury Przeglądu Piosenki Turystycznej i Poezji z Podróżą w Tle w Ożarowie Mazowieckim

2009-03-26T23:09:00.000+01:00

W czwartek 26 marca 2009 r. byłem gościem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 im. Tony Halika w Ożarowie Mazowieckim. W szkole odbywał się Przegląd Piosenki Turystycznej i Poezji z Podróżą w Tle zorganizowany przez nauczycielkę języka polskiego panią prof. Monikę Baraniak. Patronat nad przeglądem objął Starosta Powiatu Warszawskiego Zachodniego pan Jan Żychliński. Mnie poproszono o podjęcie się oceny uczestników przeglądu.
Już od szkolnych drzwi jurorzy mogli poznać świetną rękę organizatora, który zapewniał przewodników wśród szkolnych zakamarków, cichą i wygodną salę do pracy, a także poczęstunek mocno wykraczający poza ramy zwykłej uprzejmości. Jak przystało na szkołę hotelarską i gastronomiczną opieka nad nami miała charakter pięciogwiazdkowy:-)
Na szkolnej estradzie prezentowała się młodzież z całego powiatu. Jury, któremu miałem przyjemność przewodniczyć nie bez kłopotu wskazała zwycięzców konkursu wyłonionych spośród wielu atrakcyjnych prezentacji. W swoim uzasadnieniu werdyktu usiłowałem podkreślić fakt, że warto organizować i brać udział w tego rodzaju przedsięwzięciach. Nagrody ufundowane przez Starostwo Powiatu Warszawskiego Zachodniego wręczył pan Starosta Jan Żychliński i obiecał, że w przyszłym roku przegląd będzie kontynuowany. To bardzo dobra wiadomość, zwłaszcza, że młodzi uczestnicy konkursu i ich nauczyciele mają teraz dużo czasu na przygotowanie nowych prezentacji, co sprawi, że kolejna edycja powinna być jeszcze bardziej ciekawa i emocjonująca.

Łomiankowska Premiera Literacka: Miłosz Kamil Manasterski "Portfolio" (27.03)

2009-03-16T12:44:00.005+01:00

Wstęp wygłosi Karol Samsel, moje wiersze przeczyta Andrzej Krucz a całość domknie fantastycznym koncertem Jan Kondrak. A wszystko to 27 marca o godz. 18.00 w Domu Kultury w Łomiankach! Zapraszam serdecznie.

Warsztat naprawy tekstów z Pawłem Kubiakiem

2009-03-11T22:24:00.000+01:00

11 marca 2009 r. rozpoczęliśmy w Filii Domu Kultury w Łomiankach przy ul. Kościuszki 10 w Burakowie-Wrzosowie cykl warsztatów literackich. Jako pierwszy warsztaty poprowadził mój znakomity kolega ze Związku Literatów Polskich - Paweł Kubiak. Paweł poprowadził warsztaty bardzo ciepło, rzeczowo z wielką przychylnością i życzliwością dla twórców. Kolejne warsztaty planujemy na kwiecień.

W jury Warszawskiej Syrenki

2009-03-10T22:27:00.000+01:00

10 marca 2009 r. byłem jurorem powiatowych eliminacji XXXII Konkursu Recytatorskiego "Warszawska Syrenka". Jury przewodniczył aktor i reżyser Piotr Nowotny, wraz z nami jurorowała pani dyrektor Biblioteki Publicznej w Łomiankach Grażyna Kozińska. Wysłuchaliśmy blisko 50 zwycięzców eliminacji niższego stopnia w kategoriach szkoła podstawowa klasy I-III i klasy IV-V oraz gimnazjum. Nasza rola polegała na wskazaniu tylko jednego (!) zwycięzcy w każdej kategorii, więc była to trudne zadanie. Zwłaszcza, że urokliwych prezentacji poezji nie zabrakło.
Miło jest posłuchać wierszy mówionych z przejęciem przez młodych ludzi. W piątek 27 marca 2009 r. wręczymy nagrody i wyróżnienia uczestnikom naszych eliminacji (podczas Łomiankowskiej Premiery Literackiej).

"Na strychu w Łomiankach" - wieczór 14. z Adamem Ziemianinem

2009-02-27T23:50:00.000+01:00

27 lutego 2009 r. odbył się czternasty wieczór "Na strychu w Łomiankach". Ponieważ na blogu artlomianki.blogspot.com ukaże się oficjalna relacja z imprezy, pozwolę sobie na bardziej prywatny ton w tym miejscu. Przede wszystkim bardzo cieszę się, że po paru "Strychach" przerwy do współprowadzenia imprezy powróciła Monika Kowalewska. Myślę, że stanowimy zgraną parę konferansjerów i na obecności Moniki impreza bardzo zyskuje. Cieszę się, że znów byli z nami Zdzisław Tadeusz Łączkowski i Zbigniew Irzyk, którzy pracowali jako jurorzy w turnieju jednego wiersza. Sam Turniej miał bardzo wysoki poziom, jurorzy mieli kłopot z wyborem nagrodzonych tekstów, w tym sensie, że bardzo wielu było kandydatów. Zresztą liczba nagród (trzy) i wyróżnień (dziesięć) przy liczbie 24 uczestników mówi sama za siebie. Pierwszą nagrodę (400 zł i statutka dłuta rzeźbiarza Kazimierza Peczyńskiego) otrzymał Krzysztof Ciemnołoński. Ale "Strych" to nie Turniej, to także prezentacje poetyckie i artystyczne. Gościem specjalnym tej imprezy był Adam Ziemianin, któremy towarzyszył zespół Sami O Sobie. Nasi krakowscy goście dali przepiękny koncert poetycki. Najnowszą warszawską poezję reprezentowali Joanna Pucis i Zbigniew Milewski, pełniący również obowiązki przewodniczącego jury turnieju. Obejrzeliśmy znakomite zdjęcia artystyczne młodej fotograficzki Dominiki Bieżyńskiej oraz fotoreportaż Krzysztofa Mariusza Ciesielskiego z poprzedniego, grudniowego "Strychu". Młody aktor Bartosz Mazur we wspaniały sposób zaprezentował fragmenty prozy Jeremiego Przybory. Kolejny wieczór "Na strychu w Łomiankach" już 17 kwietnia w ramach obchodów Światowego Dnia Poezji! Zapraszam już dzisiaj do Domu Kultury w Łomiankach (ul. Wiejska 12a, Łomianki) o godz. 18.00. Będzie jak zwykle Turniej Jednego Wiersza i wiele artystycznych i literackich niespodzianek. Ale zanim spotkamy się znów zapraszam do obejrzenia zdjęć Krzysztofa Mariusza Ciesielskiego z mojej ostatniej imprezy - galeria Picassaweb

Spotkanie autorskie w Ursusie

2009-02-17T22:21:00.001+01:00

17 lutego 2009 r. byłem gościem Domu Kultury "Kolorowa" na warszawskim Ursusie (fot. Ireneusz Barski). Podczas spotkania autorskiego prezentowałem swój najnowszy tomik "Portfolio". Oprawę muzyczną spotkania zapewnili młodzi wiolonczeliści - studenci warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego. Po prezentacji poezji i koncercie padło niemało pytań, wśród nich takie, które mnie zaskoczyły - jak pytanie o sposób w jaki się oświadczyłem mojej żonie:-) Wśród gości znaleźli się Dorota Ryst, Agnieszka Nadstawna i Juliusz Erazm Bolek, redaktor naczelny "Enigmy" jednego z największych polskich pism literackich, który przywiózł mi numer z moimi wierszami.
Bardzo dziękuję za wspaniałą organizację imprezy panu Januszowi Łukaszewiczowi i za świetne zdjęcia ze spotkania autorstwa Ireneusza Barskiego.